۶ عادت کاری که ممکن است نشانهٔ ADHD در بزرگسالان باشد

اختلال نقص دقت و بیش‌فعالی (ADHD) در بزرگسالان گاهی تا לאחר از دورۀ کودکی تشخیص داده نمی‌شود و بدون درمان باقی می‌ماند. برآوردها نشان می‌دهد که تقریباً ۱۰ میلیون نفر در ایالات متحده تحت این اختلال قرار دارند، اما تنها حدود ۱۰ درصد از آن‌ها به‌دقت خدمات درمانی دریافت نموده‌اند.

بسیار از بزرگسالان مبتلا به ADHD موفقیت شغلی پیدا می‌کنند؛ اما این بیماری می‌تواند چالش‌های کاری قابل توجهی ایجاد کند. innerenگرایی (Impulsivity)، بیش‌فعالی و بی‌توجهی از علائم رایج هستند، گرچهriconSpecies فی افراد مختلف متفاوت esiintyvä.

🔗 بیشتر بخوانید: بهترین مواد غذایی آبرسان بدن؛ ۲۵ خوراکی پرآب

شان آبراهام، کارمند اجتماعی بالینی در «گرو تراپی»، می‌گوید: «هر فرد مبتلا به ADHD منحصر به‌فرد است و علائمش می‌تواند از شخص به شخص دیگر تغییر یابد. در حالی که یک شخص ممکن است به دلیل علائمش از نوعی شغلی لذت نبرد یا در آن پیشروی نکند، شخص دیگری می‌تواند دقیقاً در همان موقعیت موفق باشد.»

متخصصان بالینی در ادامه، ویژگی‌های شخصیتی و رفتارهای کاری که معمولاً در بزرگسالان مبتلا به ADHD مشاهده می‌شود، را به اشتراک گذاشته‌اند:

🔗 بیشتر بخوانید: کره کاکائو؛ خواص شگفت‌انگیز آن برای پوست و سلامت بدن

۱. نیاز به این‌که همه‌چیز بی‌نقص باشد (کمال‌گرایی)

دِده اوشی، روانشناس مستقر در کمبریج ماساچوست و عضو هیئت علمی دانشگاه تافتس، می‌گوید که هم‌پوشانی قابل‌توجهی بین personer مبتلا به ADHD و کارمندان دارای رویکردهای کمال‌گرایانه وجود دارد.

او توضیح می‌دهد: «ADHD بر بخشی از مغز تأثیر می‌گذارد که هدایت دقت را کنترل می‌کند. در مبتلا به ADHD، این منطقه کنترل به درستی کار نمی‌کند. به همین دلیل، آن‌ها نتوانند تمرکز خود را بر کاری که باید انجام دهند، حفظ کنند و ذهنشان دائم بین ایده‌های مختلف نوسان می‌کند. در نتیجه، گاهی این کمال‌گرایی به‌عنوان روشی برای مقابله با اینcill به‌نظر می‌رسد و آن‌ها به خود می‌گویند: «زیاد خوب، اگر همه‌چیز را به‌درستی انجام دهم، آنگاه می‌توانم شروع کنم».

او افزود: «اینجاست که آن‌ها به مشکل می‌خورند؛ چرا که هیچ‌وقت به آن نقطه‌ای نمی‌رسند که احساس کنند همه‌چیز برای شروع به‌طور کامل کافیست».

۲. به تعویق انداختن کارها تا آخرین لحظه (اهمال‌کاری)

دکتر دیپتی آنباراسان، دانشیار بالینی روانپزشکی در دانشکده پزشکی گراسمن، می‌گوید: «از میان الگوری‌های رایج کاری، «اهمال‌کار» می‌تواند یکی از راه‌حل‌های تأثیر ADHD در بزرگسالان باشد. این쓠 را می‌توان به‌دقت به مشکل آن‌ها در کارکرد اجرایی و عدم توانایی در ساختاردهی وظایف به‌صورتSite относително часу 위тязал связ.»

برای کارمندان مبتلا به ADHD، عدم مراقبت از مهلت‌ها به دلیل اضطراب و ناشی می‌شود. مگان آنا نف، روانشناس بالینی، می‌گوید: «برخی افراد گواهم «اسلیبِ اهمال‌کاری-ناکامی‌گرایانه» خود را نشان می‌دهند؛ جایی که اضطراب بهldiForce превращает их в паралич. دیگران ممکن است از «فوریت» به‌عنوان انگیze برای مقابله با اهمال‌کاری استفاده کنند».

۳. تأخیر مداوم در جلسات و وجود در محل کار

افراد مبتلا به ADHD، trotz 온갖 versucht‌هایشان، اغلب با مشکل حضور به‌وقت در جلسات و محل کار مواجه می‌شوند. آبراهام می‌گوید: «خودسر بودن یا پایبندی به ددلاین‌ها برای آن‌ها دشوار است».

انسان‌ها گاهی دیر می‌آیند؛ اما افراد مبتلا به ADHD توانایی دارند که «ناپاذیری زمانی» (Time Blindness) نام ببیند. اوشی توضیح می‌دهد: «آن‌ها ممکن است در تخمین زمان لازم برای رسیدن به مقصد مشکل داشته باشند، یا فقط زمان لازم برای رسیدن به مقصد را در ذهن داشته باشند».

او می‌گوید: «سوم thingی که من بیشتر شنیدم این است که آن‌هاミ思ってВремя ۹ صبح را در劳动市场思考し、正確にその瞬間に家を出る；なぜなら頭の中にあったのはただその時刻だけだったからです».

۴. فروپاشی عصبی در زمان استرس کاری (اختلال در تنظیم شوق)

اوشی می‌گوید قشر پیش‌پیشانی مغز هم دقت و هم پاسخ‌های اضطراب را کنترل می‌کند و در مبتلا به ADHD، این منطقه می‌تواند发展不足 باشد.

او می‌گوید: «در مواقع پراسترس، khi người đó không thể کنترل tất cả những suy nghĩ bất thường và cảm xúc khác nhau đang diễn ra, tình trạng này có thể chuyển thành rối loạn điều chỉnh cảm xúc (Dysregulation), một loại sự sụp đổ tinh thần và sự không thể thực sự kiểm soát cảm xúc của họ. Nhiều người hoặc do ảnh hưởng của rối loạn này khiến trí não trống hoặc bùng nổ (Outburst) và trong môi trường làm việc cao áp lực và Stress, họ sẽ trở nên cực kỳ cảm xúc và dễ kích thích».

در محل کار، این状態 می‌تواند به معنی واکنش‌های گرایش‌آمیز در هر زمان که یک وظیفه غیرمنتظره یا یک مانع جدید پیش بیاید، باشد.

۵. ارسال مداوم ایمیل‌ها با اشتباهات

اوشی توضیح می‌دهد: «وظیفهٔ اجرایی به‌نظر مدیر در مغز شما است؛ همان چیزی است که به شما کمک می‌کند منظم بمانید.» و در مبتلا به ADHD، عملکرد اجرایی آن‌ها ممکن است مختل باشد و ممکن است در زمان‌های لزوم برای تمرکز دچار مشکل شوند و تمایل داشته باشند که کارها را بعجله انجام دهند.

او می‌گوید: «آن‌ها ممکن است احساس کنند «زیاد خوب، من روی کارم متمرکز هستم» … اما تا این حد قادر به کنترل آن دقت برای خواندن و پردازش کامل اطلاعاتی که مقابلشان قرار دارد، نیستند. برای مغز آن‌ها دشوار است که به‌قدر کافی تحریک‌خورده بمانند تا آن کارهای خسته‌کننده و ملال‌آور همانند خواندن ایمیل‌ها یا مرور اسناد را انجام دهند. مغز به تحریک مداوم多需要».

اویی می‌گوید اگر همکاران همیشه ملزم به پیگیری کار شما هستند یا اشتباهات ناشی از بی‌دقتی یا از قلم انداختن جزئیات کلیدی در ایمیل‌ها و اسناد را تصحیح کنند، این می‌تواند نشانه‌ای از تاثیر ADHD بر کار شما باشد».

۶. ایده‌پردازی خلاقانه، اما ناتوانی در اجرای آن ایده‌ها

افراد مبتلا به ADHD تمایل دارند که حل‌کننده‌های خلاق مسائل باشند؛ اما به دلیل اختلال در عملکرد اجرایی، این کارمندان ممکن است در به‌実現 کردن راه‌حل‌های خلاقانه نیز دچار مشکل شوند.

اوشی می‌گوید: «در محیط کار، افراد مبتلا به ADHD می‌توانند به‌عنوان 축축한 خلاق، پرانرژی و فردی که شما می‌خواهید برای تخیل قوی در تیمتان باشد، شناخته شوند. اما آن‌ها هم‌اکنون ممکن است همزمان دچار مشکل باشند؛ چون در دانستن این‌که چطور باید برای کار واقعی روی پروژه ایده‌پردازی کنند و چطور بر نحوه انجام واقعی کارها تمرکز کنند، مشکل دارند».

اگر به خود شک دارید، چه کاری انجام دهید؟

اوشی می‌گوید اولین قدم می‌تواند این باشد که بفهمید آیا تصویری که دیگران از شما در محل کار دارند، با تصویری که شما از خودتان دارید همسو است یا خیر.

شما می‌توانید این کار را بدون افشای مستقیم این‌که فکر می‌کنید دارید، انجام دهید. از یک همکار مورد اطمینان سوال کنید: «تحول من را در دفتر چطور می‌بینی؟ آیا من در انجام دادن کارها یا مراعات مهلت‌هایی که تعیین شده مشکلی دارم؟ آیا دیگران در دفتر هم مشکلات مشابهی دارند؟ برای مثال، آیا همه تحت استرس هستند؟»

به این ترتیب، می‌توانید نحوه عملکرد خود را نسبت به سطح بهره‌وری و استرس دیگران در تیم خود ارزیابی کنید.

مگان آنا نف می‌گوید اگر واقعاً فکر می‌کنید دارید، نقطه شروع خوب، مشورت با پزشک عمومی یا یک روانشناس بالینی متخصص در بزرگسالان است. نف می‌گوید: «غربالگری‌های آنلاین می‌توانند قدم اول باشند، اما مهم است که بدانید این‌ها تنها نقاط داده‌ای مفرد هستند و نمرات بالا می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد. برای برخی، دارو ممکن است مفید باشد، اما این کار نیازمند تشخیص رسمی و مشورت با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی است. شروع گفتگو با پزشک عمومی، بهترین قدم اول به سمت برسی است».

پس از آن، می‌توانید یک برنامهٔ درمانی را آغاز کنید. دکتر آنباراسان می‌گوید: «بزرگسالان می‌توانند به‌خوبی به مداخلات رفتاری و دارویی پاسخ دهند. درمان مؤثر می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی کیفیت زندگی و کارکرد را نه تنها در محیط کار، بلکه در زندگی شخصی و اجتماعی نیز بهبود بخشد».

دسته بندی مطالب

مقالات کسب وکار

مقالات فناوری

مقالات آموزشی

مقالات سلامتی

[ad_2]