دسته: تکنولوژی

تحقیقات تازه محققان در عرصه باتری‌های لیتیومی مشخص می کند مواد شیمیایی پایدار که به فرایند تشکیل این نوع باتری‌ها مرتبط می باشند علتآلودگی محیط زیست شده‌اند.
به نقل از سرویس اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، آلودگی مربوط به مواد شیمیایی پایدار در تشکیل باتری‌های لیتیومی در نواحی نزدیک به کارخانه‌های باتری سازی و حتی دیگر مناطق زیاد بالا است. موادی همانند پرفلوئورو آلکیل‌ها و پلی فلوئوروآلکیل ها از جمله مواد شیمیایی پایدار محسوب خواهد شد که در محصولاتی همانند باتری‌های لیتیومی مورد منفعت گیری می باشند. این مواد قابلیت تجزیه در طبیعت را نداشته و منبع مهم آلوده‌کنندگی محیط زیست نیز به شمار می‌روال. آلودگی این مواد شیمیایی به طوری است که می‌توانند سلامت انسان و دیگر گونه‌های جانوری را نیز به خطر بیندازند. افزایش فعالیت‌های صنعتی و زیاد تر شدن مقدار تشکیل این مواد شیمیایی با آلودگی‌های بیشتری همراه است.
پژوهش انجام شده در عرصه مواد شیمیایی پایدار با تمرکز روی دسته ای از این مواد که در تشکیل باتری‌های لیتیومی مورد منفعت گیری قرار می‌گیرد یک بحران زیست محیطی را اظهار کرده است. به حرف های محققان مقدار آلودگی توسط این مواد در نزدیک کارخانه‌های تشکیل کننده زیاد بالا و به شکلی دلواپس کننده تشکیل شده است. این چنین در این پژوهش اشکار شد مواد شیمیایی مورد نظر حتی به نقاط دور افتاده در کره زمین نیز نفوذ کرده و می‌تواند تهدیدی برای زندگی موجودات باشد. پژوهشگران اعتقاد دارند عامل مهم انتشار کردن گسترده مواد شیمیایی دفع ضایعات تشکیل شده توسط این کارخانه‌های باتری سازی بوده است.
افت آلودگی آب و افزایش منفعت گیری از انرژی پاک به گفتن چالش‌های مهم جوامع جاری اهمیت بسیاری دارند. یقیناً به نظر می‌رسد این دو مقصد با یکدیگر در تضاد بوده و تشکیل انرژی‌های نوین در نهایت به افزایش تشکیل مواد آلاینده منتهی خواهد شد. با وجود امکان بازیافت تعداد بسیاری از مواد نرخ بازیافت در باتری‌های لیتیومی زیاد اندک و کمتر از ۵ درصد است. به همین علت امکان پذیر تا سال ۲۰۴۰ نزدیک به ۸ میلیون تن ضایعات مرتبط با باتری‌ها در دنیا تشکیل بشود.

برای بیشتر از یک قرن، دیدگاه رایج بر این باور می بود که دایناسورها خزندگانی تنبل و بی تفاوت بوده اند که زیاد تر زمان خود را صرف آفتاب گرفتن می کردند. این برداشت با کشف شباهت‌های عمیق بین دایناسورها و پرندگان امروزی به طور چشمگیری تحول کرد.

به نقل از سرویس علمی رسانه فناوری تکنا، اجماع علمی جاری بر این است که پرندگان تنها بازماندگان انقراض دسته جمعی عظیم ۶۶ میلیون سال پیش می باشند و از نظر فنی، خود نوعی دایناسور محسوب می شوند. سوالی که نقل می بشود این است که چرا پرندگان برخلاف اکثر خزندگان امروزی، خونگرم می باشند؟

جواب این سوال نسبتاً ساده است: به گمان زیاد، اکثر دایناسورها نیز خونگرم بوده اند. پرندگان از گروهی متنوع از دایناسورهای دوپا به نام تروپود (Theropoda) تکامل یافته اند. این گروه شامل شکارچیان غول پیکر گوشتخوار همانند تیرانوسور رکس و این چنین گونه های کوچکتر همانند مونونیکوس به طول یک متر می شد.

پرندگان، همانند پستانداران، خونگرم یا درونگرم می باشند. این بدان معناست که آنها قادرند به طور جدا گانه دمای داخلی بدن خود را تنظیم کنند. جانوران درونگرم از متابولیسم بالاتری برخوردارند که به آن‌ها امکان تحرک و فعالیت‌های فیزیکی پرمشقت‌تری همانند پرواز را می‌دهد، اما برای نگه داری این انرژی نیازمند مصرف کالری بیشتری می باشند.

دکتر هالی وودوارد، استاد آناتومی و دیرینه‌شناسی در دانشگاه ایالتی اوکلاهما، در مصاحبه‌ای با مجله‌ی علمی لایو ساینس خاطر نشان کرد: «جانوران خونگرم عموماً از فعالیت بیشتری برخوردارند. آنها می توانند در طول شب نیز فعال باشند. خونگرمی یک استراتژی تکاملی به شمار می رود که به آنها امکان جستجوی غذا را حتی در زمان‌هایی که دیگر جانوران به علت سرمای محیط، کند و غیرفعال می باشند، می‌دهد.»

پرندگان عموماً متابولیسم بالاتری نسبت به پستانداران با اندازه شبیه دارند و دمای بدن خود را در محدوده ۴۱ تا ۴۳ درجه سانتیگراد (۱۰۶ تا ۱۰۹ درجه فارنهایت) نگه داری می کنند. برای مثال، مرغ‌های مگس‌خوار که بال‌های خود را با سرعتی حیرت انگیز بین ۷۲۰ تا ۵۴۰۰ بار در دقیقه به هم می زنند، نیاز دارند تقریباً نیمی از وزن بدن خود را به طور روزانه مصرف کنند و هر ۱۰ تا ۱۵ دقیقه عمل به تغذیه نمایند.

در روبه رو، جانوران بی تفاوت یا ectotherms همانند اکثر خزندگان و ماهی‌های امروزی برای تنظیم دمای بدن خود به محیط زیست اطراف وابسته می باشند. از آنجا که این جانوران انرژی بسیاری را صرف گرم کردن داخلی بدن نمی کنند، نیازی به خوردن منظم ندارند. به گفتن مثال، تمساح ها می توانند تا بیشتر از یک سال بدون غذا زنده بمانند.

برای سال‌ها، این فکر وجود داشت که خونسردی ویژگی مشترک همه خزندگان است، اعم از مدرن و باستان. دکتر جینگمای اکانر، سرپرست موقت قسمت خزندگان فسیلی در موزه فیلد شیکاگو، در اینباره به لایو ساینس او گفت: «فرضیه پردازی بر پایه حالت جانوران زنده درمورد اجداد آن‌ها زیاد تر ما را به گمراهی می‌کشاند.»

این دیدگاه با کشف نمونه فسیلی پرنده ‌همانند به نام داینونیکوس (Deinonychus) در اواخر دهه ۱۹۶۰ به طور چشمگیری تحول کرد. از آن زمان، پژوهشگران شواهد فیزیکی بسیاری یافته اند که نشان می دهد تعداد بسیاری از دایناسورها، از جمله پرندگان باستان، خونگرم بوده اند. وجود پر یکی از این نشانه‌ها است – پرها به نگه داری گرمای بدن جانوران پشتیبانی می‌کنند، که در جانوران بی تفاوت ضرورتی ندارد.

تحقیقات دکتر وودوارد بر روی ریزساختار بافت استخوانی متمرکز بوده است. یافته‌های او مشخص می کند که استخوان‌های جانوران خونگرم با استخوان‌های جانوران بی تفاوت تفاوت اساسی دارند. علت این کار آن است که خونسردها عموماً کندتر رشد می‌کنند. این شدت رشد در ساختار معدنی استخوان‌ها که دکتر وودوارد آن را به گفتن «الیاف‌های کوچک» توصیف می کند، منعکس می بشود.

ایالات متحده تصمیم دارد برای بقای گونه‌های بومی نزدیک به نیم میلیون جغد نواری را به گفتن گونه مهاجم معدوم سازی کند. این جغدهای نواری علتبه خطر افتادن بقای گونه‌های بومی در ایالات متحده شده اند.

به نقل از سرویس اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، مطابق گزارش مرکز خدمات ماهی و حیات وحش در ایالات متحده برنامه نهایی برای از بین بردن نیم میلیون جغد اظهار شده و مقصد از این کشتار جمعی نیز بقای گونه فرد دیگر از جغدهای بومی است.

مطابق گزارشی که در این مورد در عرصه تاثیرات زیست محیطی انتشار شده کشتار گزینشی ۴۵۰ هزار جغد از نوع نواری یا هوهوی مهاجم در یک دوره ۳۰ ساله برای پشتیبانی به بقای گونه فرد دیگر از جغدها نظر شده است. اگرچه این رقم زیاد بالا به نظر می‌رسد اما در این مطرح در واقع در هر سال تنها کمتر از نیم درصد از جمعیت این جغدها حذف خواهد شد.

مطرح پیشنهادی با مقصد حفاظت از جغد خالدار شمالی به گفتن یک گونه بومی در غرب آمریکا نظر شده است. جغد‌های بومی به علت جثه کوچک تر امکان رقابت با گونه مهاجم جغد نواری را ندارند و از این رو در معرض خطر انقراض قرار گرفته اند. از طرفی شدت تشکیل همانند جغدهای نواری نیز زیاد زیاد تر است. بدین ترتیب گسترش محل زندگی این نوع از جغدهای مهاجم در آینده می‌تواند علتصدمه به جغد خالدار کالیفرنیا بشود.

پیش از این جغدهای نواری تنها در محدوده جنگل‌های شرق و آمریکای شمالی وجود داشتند. اما اکنون به طور قابل توجهی در تکه غرب نیز گسترش اشکار کردند. علت مهم این نوشته نیز تغییرات کاربری زمین از اغاز دهه ۱۹۰۰ تا بحال است. به این علت جغدهای نواری به زیستگاه گونه جغد خالدار شمالی تجاوز کرده‌اند و آنها را در معرض تهدید انقراض قرار دادند.

جغدهای نواری اگرچه شباهت بسیاری به نوع خالدار شمالی دارند اما بزرگتر و تهاجمی تر بوده و امکان تطبیق رژیم غذایی گسترده را خواهند داشت. اعمال سختی زیاد به جغد خالدار شمالی از طرف این جغدهای مهاجم علتشده تا جمعیت آنها در سال‌های تازه نزدیک به ۶۵ تا ۸۵ افت اشکار کند.

شبکه اجتماعی ایکس تصمیم دارد از دکمه دیسلایک تنها برای ریپلای ها منفعت گیری کند. آیکون دیسلایک به شکل یک قلب شکسته است.

به نقل از سرویس اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، شبکه اجتماعی ایکس در حال گسترش ویژگی جدیدی با نام دیس لایک است که می‌توان از آن برای ریپلای پست ها منفعت گیری کرد. مطابق آنچه که در کدهای نسخه ios برنامه ایکس کشف شده این دکمه دارای آیکون یک قلب شکسته است که در کنار دکمه لایک در اختیار کاربران قرار خواهد گرفت.

این شرکت پیش از خریداری توسط ماسک به جستوجو آزمایش قابلیت دیسلایک بوده است. یقیناً در آن زمان هر دو دکمه رای مثبت و منفی مورد آزمایش قرار گرفته بودند. اما مطابق گزارش‌های جاری این شبکه اجتماعی تنها به گسترش رای منفی به جواب‌ها خواهد پرداخت. چون معتقد است با منفعت گیری از آن جواب‌های بهتر در پست‌ها سریعتر نمایش داده خواهند شد.

کدهای این ویژگی توسط یکی از کاربران و از طریق مهندسی معکوس در ایکس کشف شد. این چنین تصویری توسط وی انتشار شده که در آن آیکون‌های مربوط به این ویژگی اشکار شده است. مطابق این اطلاعات کاربران بعد از ثبت رای منفی باید آن را مورد تایید قرار دهند. با وجود این اطلاعات تا این مدت اشکار نیست آیا این ویژگی قرار است برای همه پست‌های این پلتفرم اراعه بشود یا تنها باید جواب ها را دیس لایک کرد.

ویدیوی فرد دیگر نیز در رابطه نحوه کارکرد دکمه دیس لایک انتشار شده که کاربرد آن را مشخص می کند. کاربری که این ویدیو را انتشار کرده مدعی شد دکمه دیس لایک ایکس تنها برای جواب‌ها در دسترس قرار خواهد گرفت. یقیناً تا این مدت اشکار نیست قرار است این نوشته در آینده تحول کند یا خیر.

در لباس فضانوردی تازه سیستمی قرار دارد که می‌تواند تنها در ۵ دقیقه ۵۰۰ میلی‌لیتر ادرار را تصفیه کرده و آن را به آب آشامیدنی تبدیل کند.

به نقل از سرویس اخبار فناوری و تکنولوژی تکنا، دانشمندان برای سفرهای فضایی نوعی لباس تازه طراحی کردند که قادر است از طریق یک سیستم تازه ادرار فضانوردان را به آب آشامیدنی تبدیل کند. این فرایند می‌تواند در سریع‌ترین زمان ممکن صورت گیرد. در صورت وجود این فناوری در آینده می‌توان پیاده‌روی‌های فضایی بیشتری توسط فضانوردان انجام بشود.

مطابق گزارش انتشار شده توسط گاردین، اولین نمونه از لباس تازه فضانوردان به نام Stillsuits با الهام از فیلم علمی تخیلی Dune ساخته شده و قادر است ادرار فضانوردان را جمع آوری و در مختصر‌ترین زمان ممکن آن را تصفیه کرده و مجدداً از طریق یک لوله به فضانورد رساند.

در این لباس یک فنجان از جنس سیلیکون قالب گیری شده قرار دارد که برای مردان و زنان متفاوت بوده و در اطراف اندام تناسلی قرار می‌گیرد. این فنجان به یک پمپ خلا فعال شده با رطوبت متصل شده و در صورت ادرار کردن فضانوردان فعال خواهد شد. ادرار بعد از جمع آوری به سیستم فیلتراسیون منتقل شده و در آنجا می‌تواند با راندمان ۸۷ درصدی به آب آشامیدنی تبدیل بشود. به حرف های دانشمندان این سیستم می‌تواند ۵۰۰ میلی لیتر ادرار را تنها در ۵ دقیقه تصفیه کرده و مجدداً به فضانورد تحویل دهد. سیستم مورد نظر نزدیک به ۸ کیلوگرم وزن دارد و با قرارگیری در لباس فضانوردی هم چنان سبک و راحت است.

سازندگان این لباس امیدوارند بتوانند با گسترش آن قبل از آخر دهه جاری از آن در برنامه آرتمیس ناسا و برای یادگیری نحوه زندگی و کار به شکل طویل زمان در دنیای دیگر منفعت گیری کنند. ناسا اکنون خود را برای ماموریت آرتمیس در سال آینده میلادی آماده می‌کند که در آن قرار است فرود خدمه در قطب جنوب ماه انجام بشود.