عفونت انگلی واژن علائم، علل تشخیص و درمان, عفونت انگلی نوعی بیماری است که توسط زنده و در بدن میزبان وجود دارد و میتواند علائم مختلفی را ایجاد کند. این عفونت میتواند از طریق غذا، آب آلوده، سطوح ملوث، نیش حشرات یا مصرف غذای نیمپز رخ دهد و شامل تب، خستگی، علائم گوارشی، جوش پوستی یا علائم عصبی میشود. برای آشنایی کامل با این ại عفونت، راههای تشخیص و درمان آن تا انتهای مقاله با ما همراه باشید. عفونت انگلی چیست؟
عفونت انگل شامل هر بیماری یا ی است که توسط انگلهای زنده در بدن انسان تشکیل میشود و برای بقاء به میزبان نیاز دارند. این انگلها برای تغذیه و زنده ماندن به یا متکیه دارند.
انگل عفونتهای انگل میتوانند بیماریهای متنوعی در انسان ایجاد کنند و از سادهترین تا پیچیدهترین فرمها را شامل میشوند.
از تک‑ولیهای که میتوانند در خون، معده، مغز، پوست و چشمها عفونت ایجاد کنند تا هلمینتها (کرمهای انگلی) که در روده یا بافتهای دیگر بدن میشوند. بهطور کلی سه دسته اصلی انگل عفونتزا در انسان وجود دارد تک‑سلولیها یا این انگلهای تک سلولی میتوانند خون، معده، مغز، پوست، چشم یا دیگر اعضا را مبتلا کنند. هلمینتها نام کلی برای کرمهای انگلی که شامل فلوک (ترماتود)، کمد (سیستود)، کرم گرد (ناتود) و اکانتوسفالان میشوند.
وست زندگی میکنند (مانند خوابت، ش و گیاه خارش خور). این معمولاً عفونتهای داخلی را ایجاد نمیکنند، اما میکنند.
شیوعترین عفونتهای انگل علاوه بر اینها، عفونتهای انگل دیگری نیز وجود دارد که عبارتند از کریپتوسپوریدیوزیس؛ سیکلوسپوریازیس؛ سیستی سرکوز؛ استرونژیلوئیدازیس؛ عفونت کرم نواری؛ بیماری شاگاس؛ لیشمانیوز؛ شیستوزومیازیس. علائم عفونت انگل علائم عفونت به مبتلا شده و مکان عفونت بستگی دارد. اما علائم عمومی شامل موارد زیر است تب؛ درد عضلات؛ خستگی؛ تهوع؛ استفراغ؛ اسهال.
علاوه بر این، بسته به مکان عفونت میتوان علائم دیگری نیز مشاهده کرد علائم عصبی, سرهای شدید یا؛ علائم پوستیقرمزگی, خارش, جوش یا زخم. نحوه ابتلا به عفونت انگل افراد میتوانند به دلایل مختلفی به عفونت انگل مبتلا شوند، از جمله نوشیدن آب آلوده یا ورود آن به دهان؛ مصرف گوشت نیمپز؛ مصرف غذایی آلوده (مثل شستن غذا با آب ملوث)؛ نیش حشره یا حشرات حامل انگل؛ تماس با سطوح آلوده؛ رابطه جنسی بدون محافظت؛ تماس با خاک یا گرد آلوده.
برخی عفونتهای انگل از مادر باردار به منتقل میشوند؛ به عنوان مثال توکسوپلاسموزיס و سیستیسرکوزיס. عوامل خطر عفونتهای انگل برخی عفونتهای انگل مانند کرمهای سوزنی در سراسر جهان شایع هستند. در نواحی با بهداشت عمومی، این عفونتها پرشیعتر هستند. افراد بیشتری در معرض خطر هستند، از جمله کودکان و مراقبان آنها؛ افراد دارای ضعف سیستم ایمنی، چون مبتلا به AIDS، سرطان یا آنهایی که داروهای مصرف میکنند.
تشخیص عفونت انگل علائم عفونت میتواند شبیه به دیگر باشد. بنابراین برای تشخیص دقیق لازم است به پزشک مراجعه کنید. پزشک از معاینه مایعات و بافتهای بدن برای تشخیص عفونت استفاده میکند. برای این کار میتوان از موارد زیر گرفت MDF (ماده غذائیه); خون؛ پوست یا بافتهای عفونتزده؛ سرو؛ مایع مغزی و نخاعی. علاوه بر این، به استثنایی مانند X‑, MRI یا CT اسکن نیز میتوان کرد تا در عمیقتر یاری کرد.
درمان عفونت انگل پزشک برای عفونتهای مختلف داروهای متنوعی تجویز میکند. در برخی موارد لازم است ترکیبی از داروها مصرف شود تا بهترین نتیجه به دست آید. برخی عفونتهای فقط با دارو یا ترکیبی از آنها رفع میشوند.
عفونتهای پوستی، ش و خوابت اغلب با لاشین و پیشگیری از عفونت انگل برای کاهش خطر ابتلا به عفونت میتوانید اقدامات زیر را انجام دهید دستهای خود را بهطور منظم بشویید قبل از آماده کردن غذا، پس از تناول غذا، پس از استفاده از تمیزکنและ قبل از تعویض پوشاک. در حالت اسهال شنا نکنید قبل از ورود به استخرهای عمومی حداقل دو هفته پس از درمانی اسهال صبر کنید.
غذای سالم مصرف کنید غذا را مناسب نگهداری کنید، گوشت را خوب پخته کنید، و میوه و سبزیجات را قبل از مصرف بشوید و پوست بگیرید. قبل ازיחס از کاندوم یا استفاده کنید. از نیش حشرات محافظت شوید لباس مناسب بپوشید، اسپری ضد حشره بزنید و عند الضروره زیرनेت להשתמש کنید.
مسافر آگاه باشید قبل از سفر به مقصدی که éés است، درباره بیماریهای عفونی آگاه شوید، مراقبتیه بهداشتی را ملاحظه کنید و در صورت لازم داروهای پیشگیرانه یا واکسن بگیرید. زمان مراجعه به پزشک اگر علائم عفونت را دارید، به پزشک مراجعه کنید و اطلاعات زیر را در اختیارش بگذارید سفر اخیر؛ گ توسط ش یا حشرات؛ شنا در که ممکن است آلوده باشد؛ غذا یا نوشیدنی که ممکن است ملوث باشد.
علاوه بر این، در صورت بروز علائم شدید باید به اورژانس مراجعه کرد تب بالای ۴۰°C؛ تشنجات؛ گیجه یا؛ یرقان؛ علائم فقدان آب تشنگی شدید، ادرار کم و ناهمंग، ضعف یا ضربان قلب بالا. عفونت انگلی واژن تریکوموناس رایجترین عفونتومیونی G فی العالم است. به دلیل زنان، اینعفونت را عفونت انگلی واژن نیز مینامند. هر کسی که رابطه دارد میتواند مبتلا به تریکوموناس شود.
این عفونت توسط یک طفیلیات تک سلولی میشود و بسیاری از مبتلاها علائمی نشان نمیدهند. نکات در مورد تریکوموناس تریکوموناس مستقیماً با ضعیف ربطی ندارد، اما از طریق çõ منتقل میشود. عفونت مالือ ادراری برای تریکوموناس منجر نمیشود. به محض شدن ناحیه تناسلی به تریکوموناس، مقعد، دهان و دستها نیز میشوند. تریکوموناس مسری است؛ افراد مبتلا که از بیماری خود آگاه نیستند میتوانند آن را به منتقل کنند.
علائم تریکوموناس یک دلیل انتشار تریکوموناس این است که معمولاً علائمی ندارد. به همین دلیل، ممکن است شخص قبل از اینکه متوجه بیماری خود شود، آن را به شخص دیگری منتقل کند. علائم عموماً ۵ تا ۲۸ روز پس تماس با توکل میشوند. علائم تریکوموناس در مردان فرآوردی اخلاصی مانند از آلت تناسلی؛ سوزش پس از یا درد عند ادرار کردن؛ تحریک یا خ درون آلت تناسلی.
علائم عفونت انگلی واژن در زنان زنان نسبت به مردان بااحتمال بیشتری علائم را نشان میدهند، شامل ترشح واژنی خفیف (یا مایل به ) سفید، زرد یاسبز دار؛ تحریک، درد، قرمزی در اطراف واژن؛ درد و ناراحتی در هنگام رابطه الجنسی یا عند ادرار کردن. راه انتقال تریکوموناس پس از شدن، تریکوموناس میتواند از طریق موارد زیر منتقل شود (بال); رابطه مقعدی؛ رابطه دهانی؛ تماس پوستی با ناحیه تناسلی (تماس پوستی).
لازم است بدانید که تریکوموناس از طریق غذا و نوشیدنی مشترک، بوسه، دستدادن یا تماسهای غیر جنسی منتقل نمیشود. عوارض جانبی تریکوموناس تریکوموناس میتواند خطر ابتلا به HIV را افزایش دهد. HIV میتواند به AIDS منجر شود. زنان مبتلا به هر دو تریکوموناس و AIDS میتوانند این فیروس را به شریک الجنسی خود منتقل کنند.
تشخیص عفونت انگلی واژن پزشک برای تشخیص تریکوموناس از روشهای مختلفی استفاده میکند، از جمله معاینه بالینی پزشک ناحیه تناسلی و علائم شما را معاینه میکند. برای زنان این شامل معاینه กรี و برداشتن نمونه از وابل واژنی است. ät کهü الرحم شما شبیه تُوتفرنگی باشد که علائم تریکوموناس است. تست آزمایشگاهی پزشک وابل واژنی یا آلت تناسلی مردان را تحت میکروسکوپ میبیند و برای بررسی دقیقتر نمونه را به ارسال میکند.
اگر تریکوموناس دارید، امکان دارد پزشک عفونت مقابلهای را نیز بررسی کند. در برخی موارد، پزشک ممکن است بدون معاینه آنتیبیوتیک تجویز کند. این ö زمانی پیش میآید که شریک شما مبتلا به عفونت است و شما نیز در معرض خطر قرار دارید. درمان تریکوموناس تریکوموناس بهطور کامل ۱۰۰٪ قابل درمان است. درمان تریکوموناس با آنتیبیوتیک انجام میشود تا عامل قتل شود.
بدون درمان، تریکوموناس میتواند ماهها یا حتی سالها در بدن بماند و خود به خود ناپدید نمیشود. در حالی که شما مبتلا به این عفونت هستید، میتوانید آن را به شریک الجنسی خود منتقل کنید. به همین دلیل، برای جلوگیری از Rü عفونت، هر دو فرد باید درمان شوند. داروی مرتبط با تریکوموناس آنتیبیوتیک مصرفی تریکوموناس را نابود میکند. پزشک میتواند المترونیدازول یا تینیدازول را تجویز کند.
در طول درمان به موارد زیر دقت کنید مترونیدازول برای زنان معمولاً به مدت ۷ روز تجویز میشود؛ درحالی که یک دوز بسیار ۹۵٪ از مردان را درمان میکند؛ برای جلوگیری از، شما و شریک باید هر دو درمان شوید؛ باید تا یک هفته پس اتمام دارو از رابطه جنسی خودداری کنید تا é شود و علائم رفع گردد. زودهنگام میتواند سبب بازگشت عفونت شود؛ باید سه ماه پس از اتمام درمان به پزشک مراجعه کنید تا از عدم بازگشت عفوت اطمینان حاصل کنید.
عوارض جانبی درمان مصرف الکل همراه با تینیدازول یا مترونیدازول را اجتناب کنید؛ این ترکیب میتواند تهوع شدید، استفراغ و ضربان قلب éléré سبب شود. همچنین ممکن است طعم فلزی در دهان یا سوزش عدهای ایجاد شود.
پیشگیری از تریکوموناس اگر دارید، برای پیشگیری از ابتلا به عفونت واژن موارد زیر را در نظر بگیرید از کاندوم استفاده کنید؛ بهصورت منظم برای عفونت مقابلهای و تریکوموناس آزمایش بگیرید؛ اگر تریکوموناس یا عفونت مقابلهای دارید، آن را درمان کنید؛ اگر تریکوموناس دارید، از شریک خود بخواهید هم آزمایش بگیرد؛ یک شریک داشته باشید. برگشت تریکوموناس اگر به تریکوموناس مبتلا شده باشید، امکان دارد در هشت ماه آینده نیز مبتلا شوید.
برای جلوگیری از برگشت عفونت، هر دو فرد باید درمان شوند. پس از پایان درمان، تا یک هفته ção جنسی را به تأخیر اندازید تا علائم کاملاً برطرف شود. زمان مراجعه به پزشک در صورت مشاهده علائم زیر، به پزشک مراجعه کنید ترشح واژنی غیر عادی یا ترشح س (آلت تناسلی مردان)؛ ترشح بدبو؛ تحریک یا خ در ناحیه تناسلی؛ قرمزی، سوزش یا ورم واژن؛ رابطه دردناک.
تریکوموناس و بارداری اگر در ąży یا هستید و تریکوموناس دارید، میتوانید برای درمان از مترونیدازول استفاده کنید. تریکوموناس میتواند خطراتی مثل زایمان زود یا وزن کم داشته باشد. تفاوت تریکوموناس و کلامیدیا تریکوموناس و کلامیدیا دو عامل مختلف هستند که عفونتهای کومولی ایجاد میکنند. تریکوموناس یک تک سلولی و عامل است. این عفونت رایجترین زوونوس تک سلولی در کشورهای است.
تریکومونیازیس یک عفونت شایع، اما قابل درمان و کومولی (STD) است. اکثر افراد مبتلا به تریکومونیازیس علائمی ندارند و نمیدانند که مبتلا شدهاند. کلامیدیا از سوی دیگر یک بAKTēRIA است که عفونتهای کومولی ایجاد میکند. کلامیدیا میتواند علائمی چون ترشح غیرطبیعی و درد عند ادرار کردن ایجاد کند. در برخی موارد میتواند به عفونتهای جدیتری چون التهاب أو عدم القدره على الإنجاب منجر شود.
همانند تریکوموناس، بسیاری از مبتلا به کلامیدیا علائمی ندارند. هر دو این عفونت میتوانند از طریق رابطه الجنسی منتقل شوند و هر دو قابل درمان هستند. اگر شما یا شریک خود علائمی از این عفونتها دارید، باید به پزشک مراجعه کنید. درمان این عفونتها معمولاً با داروهای ضد میکروبی انجام میشود. شما بگویید شما چه مقدار با عفونت آشنا هستید؟ آیا تا به حال به انواع این مبتلا شدهاید؟
اگر مایل هستید، نظر و تجربهتان را در قسمت نظرات برای ما بنویسید و این مقاله را در شبکههای اجتماعی به اشتراک بگذارید. منابع و و هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر, عفونت انگلی واژن علائم، علل تشخیص و درمان