اختلال اینترنت در دوازده روزه جنگ: الزام امنیتی یا سانسور هدفمند

اختلال اینترنت در دوازده روزه جنگ الزام امنیتی یا سانسور هدفمند؟, در زمان اسرائیل به ایران و جنگ دوازده روزه، دسترسی به پلتفرمهای محبوب مانند واتساپ، تلگرام و اینستاگرام بهطور ناگهانی مختل شد. این قطع تنها چند ساعت پس از آغاز به رخ داد و اینترنت به شدت تحت تاثیر قرار گرفت.

وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات این محدودیتها را موقت و به دلیل شرایط امنیتی ویژه توصیف کرد، اما ůběِ مشکلات ادامه یافت و نارضایتی کاربران به حد بالایی رسید. بر اساس گزارشهای تکنا، کیفیت اینترنت در ایران بهطور واضح کاهش یافت و نیز افت ترافیک بینالمللی را تأیید کرد. در این بین، کاربران عدیده در ارتباط با خانوادههای خارج از کشور و دسترسی به خبرها کردند.

د. او که اگر صدا و سیما بهعنوان یک رسانه ملی مؤثر عمل میکرد، نیازی به استفاده گسترده از پلتفرمهای خارجی مثل تلگرام یا اینستاگرام نبود.

که فیلتر کردن صداهای ِ را سرکوب میکند و از انتشار انتقادات و تحلیلها در جلوگیری میآورد. او تأکید کرد که فیلتر کردن از ناو که. ۲۵ سال پیش آغاز شده و از فیسبوک گرفته تا تلگرام، هرگز مؤثر نبوده است.

ی، بهنظر میرسد صدای مردم در دفاع از ایران و میشود.

او که در حالی که رسانههای داخل تحت کنترل قرار میگیرند، ট آزادانه RRR میشوند و این ناังسوازن اضطراب را بهینگی میدهد. از طرف دیگر، علی حکیم جوادی، هیئت مدیره سازمان نصر، این محدودیتها را موقت و ضروری برای کنترل فضای عمومی در توصیف کرد. او گفت که پس از ارزیابی ریسکها، به این نتیجه رسیده بودند که محدودیت در تلگرام و واتساپ برای جلوگیری از سوءاستفاده ضروری بود و בתקופה، خدمات داخلی در دسترس قرار داشتند.

حکیم جوادی همچنین افزود که افت پهنای باند و کاهش کیفیت اینترنت، פוליטית� à é pé, اما شبکه داخلی خربهای نداشته و مشکل عمدتا در ارتباطات بینالمللی بوده است. اسماعیل گرامیمقدم، کارشناس سیاسی، هم در تدوین این نظر هم میکند که فیلتر در جنگ، تصمیم امنیتی موقت و توجیهی بود، اما پس از پایان تهدیدات فوری، او تصریح کرد که دوامتر پس ازسقوط خطر، بیشتر به و آزادگی اطلاعات منجر میشود تا فایده امنیتی داشته باشد.

او ادامه داد که اینترنت در روزهای اولیه جنگ میتواند بهعنوان سایبری � ٪$&^* حمله उपयोग हो, í منتفی آن موقتاً دارای جاستیفیکیشن بود، اما پس�לله هو و به تهاجم هر دو خبرنگار، هرچند از دیدگاههای متفاوتی نظر میدهند، در نهایت هم است که پس از رفع خطر فوری، باید سیاستها بازنگری شود و دسترسی آزاد به اطلاعات در چارچوب استراتژیهای پیشگیرانه هوشمندانه، جایگزین عمیاء شود.

در نهایت، هر دو تأکید میکردند که الأمن الوطنی نباید به عنوان ßt für, بلکه باید با شفافیت، نظارت قانونی و برنامهریزی استراتژیک در چارچوب