روانشناسی لذت از خجالت دیگران: چرا ویدئوهای خز را به اشتراک میگذاریم

روانشناسی لذت از خجالت دیگران چرا ویدئوهای خز را به اشتراک میگذاریم؟, بسیاری از ما در فضای مجازی با اصطلاح خز روبرو شدهایم. این ویدئوها لحظاتی را نشان میدهند که فردی سعی در خودنمایی یا تأثیرگذاری بر دیگران دارد، اما نتیجه کار دقیقاً برعکس و بسیار شرمآور میشود.

با وجود اینکه اکثر کاربران این محتواها را آزاردهنده و ناخوشایند میدانند، اما باز هم بارها آنها را تماشا کرده، برای دوستانشان فوروارد میکنند و دربارهشان بحث میکنند. راز این پارادوکس چیست؟ تحقیقات علمی چرا از تماشای صحنههای خجالتآور رنج میکشیم؟ یک پژوهش در سال ۲۰۲۴ در دانشگاه لوئیزیانا به بررسی ریشههای روانشناختی این پدیده پرداخت.

در این تلاش شکست میخورد، حس ناخوشایندی در بیننده بسیار شدیدتر است.

در مقابل، اگر اتفاق بدی (مانند تصادف) برای کسی بیفتد که هیچ قصد خودنمایی نداشته، این حس خز شدن حذف شده و تنها همدردی باقی میماند. ما محتوای خجالتآور را دوست نداریم، اما به اشتراک میگذاریم در یک آزمایش، شرکتکنندگان دو نوع پست را دیدند پستهای ادیتشده برای خودنمایی و پستهای معمولی مثبت.

اشتند، از کار خود لذت میبردند.

این رفتار نشان میدهد که با فوروارد کردن این ویدئوها، ما به طور ناخودآگاه میخواهیم بگوییم ما قوانین اجتماعی را بهتر میدانیم و چنین اشتباه ناشیانهای مرتکب نخواهیم شد. گویی تیمی تشکیل میدهیم تا خود را از فرد ناآگاه و خودنمای ویدئو متمایز کنیم. واکنش شما به این پدیده چیست؟ لذت بردن از دیدن لحظات شرمآور دیگران، یک رفتار عجیب یا غیرطبیعی نیست؛ بلکه ریشه در مکانیزمهای روانشناختی عمیق انسان دارد.

اکنون که انتشار این ویدئوها در اینستاگرام، تیکتاک و یوتیوب رو به افزایش است، برخورد شما با آنها چگونه است؟ آیا این محتوا را بلافاصله برای آشنایان خود ارسال میکنید، یا ترجیح میدهید از گسترش آن جلوگیری کنید؟ دلیل تصمیمگیری شما چیست؟ به نظر شما، انگیزه اصلی مردم برای تماشای بارها و بارها این ویدئوهای آزاردهنده چیست؟ نظرات و تجربیات خود را در بخش نظرات با ما و دیگر خوانندگان مجله سیاهپوش در میان بگذارید. منبع