تحول مکان احساسات در بدن: کبد برای شادی، پا برای خشم در بین‌النهرین باستان
تحقیقات جدید نشان می‌دهد که انسان‌های باستانی احساسات خود را در نقاط متفاوتی از بدن با انسان‌های امروزی تجربه می‌کردند. تیمی از محققان با بررسی متون اکدی، زبان رایج در می‌ان‌النهرین باستان، به این نتیجه رسیده‌اند که اگرچه الگو‌های کلی احساسی مشابه‌ی وجود دارد، اما مکان دقیق حس‌های مختلف در طول تاریخ دچار تغییر شده است.
به گزارش رسانه فناوری تکنا، در متون اکدی حس شادی و نشاط با عبارت‌هایی چون باز، درخشان یا پر بودن کبد توصیف شده است. این در حالی است که در مطالعات مدرن، شادی بیش‌تر با احساساتی در قفسه سینه و سر ارتباط دارد. این تفاوت نشان می‌دهد که فرهنگ و زبان می‌تواند بر نحوه درک بدنی احساسات تأثیر بگذارد.
خشم و عشق نیز در می‌ان‌النهرین باستان به شیوه‌ای متفاوت تجربه می‌شدند. محققان دریافتند که در حالی که انسان‌های مدرن خشم را بیش‌تر در بخش‌های بالایی بدن و دست‌ها می‌احساسند، مردم باستان این حس را با گرمی، خشمگین یا عصبانی بودن در پاه‌ای خود مرتبط می‌دانستند. از سوی دیگر، حس عشق در هر دو دوره با مناطقی همانند قلب، کبد و زانو‌ها در ارتباط است که نشان‌دهنده ثبات برخی الگو‌های احساسی در فرهنگ‌های مختلف است.
محققان تأکید می‌کنند که متون باستانی تنها یک منبع محدود برای شناخت احساسات بشر هستند، زیرا بیش‌تر توسط کاتبان و برای اهداف خاصی نگارش شده‌اند و ممکن است کل طیف احساسات انسانی را منعکس نکنند. با این حال، مقایسه این متون با متون مدرن می‌تواند به درک بهتر تکامل تجربه‌های عاطفی و تأثیر عوامل فرهنگی، اجتماعی و زیستی بر آن‌ها کمک کند.
تیم پژوهشی قصد دارد با بررسی متون باستانی دیگر زبان‌ها و مقایسه آن‌ها با داده‌های روز، درک جامع‌تری از نحوه تغییر و ماندگاری الگو‌های احساسی در طول تاریخ بشر بدست آورد. این پژوهش در دپارتمان اخبار علمی رسانه تکنا منتشر شده است.