تحقیق دانشگاه لیورپول: سن پیری سگها بر اساس نژاد متفاوت است
تحقیق دانشگاه لیورپول سن پیری سگها بر اساس نژاد متفاوت است, پژوهش جدیدی انجام شده توسط تیم علمی دانشگاه لیورپول نشان میدهد که دامپزشکان سنی متفاوت برای آغاز پیری در نژادهای مختلف سگ در نظر میگیرند. این مطالعه که نتایج آن در مجله پزشکی حیوانات کوچک منتشر شده، بر اساس بررسی پروندههای پزشکی ۸۳۲ سگ سالمند از شش نژاد پر طرفدار انجام گرفته است.
میانگین سن پیری در نژادهای مختلف سگ بر اساس یافتههای این تحقیق، میانگین سنی که دامپزشکان سگ را پیر میدانند ۱۲.۵ سال است.ارد دوره پیری میشوند.
بردر کولی در حدود ۱۲.۷ سالگی پیر محسوب میشود. اسپانیل چشمهای در ۱۲.۵ سالگی به سن پیری میرسد. لابرادور رتریور در ۱۲.۱ سالگی وارد دوران سالمندی میشود. سایر نژادهای مورد بررسی در میانگین ۱۲.۳ سالگی پیر شناخته میشوند. کاکر اسپانیل در ۱۱.۷ سالگی به عنوان سگ پیر طبقهبندی میشود (سریعترین نژاد در پیری).
تفاوت پیری در نژادهای کوچک و بزرگ نتایج کلیدی این مطالعه تایید میکند که نژادهای کوچکتر سگ به طور کلی کندتر پیر شده و عمر طولانیتری دارند، در حالی که نژادهای بزرگتر زودتر دچار پیری میشوند.
کری وستگارت، رهبر تیم تحقیقاتی، بیان کرد این نخستین بار است که تحقیقاتی به طور دقیق مشخص میکند دامپزشکان چه زمانی سگها را در مرحله سالمندی قرار میدهند. پنج مشکل سلامتی رایج در سگهای سالمند این تحقیق همچنین پنج مشکل سلامتی پر را در سگهای مسن شناسایی کرده است که مدیریت آنها برای افزایش کیفیت زندگی حیوان حیاتی است مشکلات مربوط به وزن (۳۵٪) شامل اضافه وزن، زیر وزن و کاهش ناگهانی وزن.
اضطرابات عضلانی-اسکلتی (۳۳٪) سفتی مفصل، آرتروز و محدودیت حرکتی. بیماریهای دندانی (۳۱٪) سنگاندام، عفونت لثه و گم شدن دندان. آفات پوستی (۲۸٪) تودههای پوستی، عفونتهای باکتریایی/قارچی و ریزش مو موضعی. رهای گوارشی (۲۲٪) استفراغ مزمن، اسهال و مشکلات جذب مواد مغذی. اهمیت تشخیص زودهنگام برای مدیریت بهتر محققان تأکید میکنند که درک تفاوت بین تغییرات طبیعی سالمندی و بیماریهای ناشی از سن، کلید مدیریت بهتر سگهای پیر است.
ی مراقبت پیشگیرانه، تغذیه مناسب و بازرسیهای دورهای را دقیقتر برای هر حیوان برنامهریزی کنند.
