آیا باید با فرزندتان دوست باشید؟ روش ایجاد رابطه صمیمانه اما متعادل

آیا باید با فرزندتان دوست با شید؟ را هکار برقراری را بطه صمیمانه و متعادل

در سالهای گذشته به والدین توصیه میشد که در رفتار با کودکان مقتدر و سختگیر با شند، اما با ظهور سبکهای مختلف فرزندپروری مرز بین والد بودن و دوست بودن روز به روز کمرنگتر شده است. متخصصان معتقدند والدین باید با فرزندان خود رفتار دوستانه داشته با شند، اما همچنان نقش والدین خود را حفظ کنند و به اصول و قوانین پایبند بمانند. کودکان برای رشد سالم به محدودیت، قوانین و را هنمایی والدین نیاز دارند و دوستی بیش از حد مانع از وضع این مرزها میشود.

شکل صحیح را بطه والدین با فرزندان

کارشناسان تأکید میکنند که بچهها برای آرامش خاطر به اقتدار والدین نیاز دارند و باید بدانند والدین بر امور مسلطاند. دوستی بیش از حد باعث میشود نقش محافظ والدین در ذهن کودک کمرنگ شود و این موضوع میتواند بیقراری و اضطراب در کودکان ایجاد کند. فرزندان به والدینی نیاز دارند که در عین صمیمیت گاهی برایشان خط و نشان بکشند، به در خواستهای نامناسب نه بگویند و آنها را نصیحت کنند. حفظ اقتدار و تعیین محدودیت در کنار دوستی باعث استحکام بیشتر را بطه والدین و فرزندان میشود.

عوارض دوستی بیش از حد با فرزندان

ازدستدادن اقتدار والدین

یکی از مهمترین عوارض دوستی بیش از حد، از دستدادن اقتدار والدین است. وقتی والدین سعی میکنند بیش از حد صمیمی با شند، ممکن است قوانینی برای کودک وضع نکنند و این کار مشکلاتی برای هر دو طرف ایجاد میکند. گرچه کودکان ممکن است به خاطر وجود قوانین عصبانی شوند، اما در نهایت حفظ مرزها را بطه را تقویت میکند.

تنش در را بطه والد-فرزندی

تلاش برای صمیمیت بیش از حد میتواند فشار غیرضروری به کودک وارد کند که متناسب با سن و درک او نیست. تحقیقات نشان میدهد که وقتی مادران مجرد اطلاعاتی مانند جزئیات مالی یا افکار منفی در باره همسر سابق را با دخترانشان به اشتراک میگذارند، این کار باعث نزدیک شدن آنها نمیشود، بلکه منجر به ناراحتی روانی دختران میشود.

دلایل اینکه نباید با فرزندتان تنها دوست با شید

مانع استقلال فرزند میشود

آنا فروید، بنیانگذار روانشناسی روانکاوانه کودک، معتقد بود وظیفه والدین این است که فرزندشان را رها و آزاد بگذارند. والدین باید مانند پرندگان مادر پرواز کردن و زندگی مستقل را به فرزندانشان بیاموزند. پیوند سالم بین والدین و فرزند پیوندی است که والدین با هوشیاری فرزند را گام به گام به سوی خودکفایی سوق دهند. مادران و پدران باید با وقتگذراندن با دوستان بزرگسال خود، رفتارهای سالم را برای فرزندان الگوسازی کنند.

فرزندان را در گیر مشکلات زندگی میکند

بسیاری از والدین روابط دوستانه با فرزندان را برای ترمیم مشکلات گذشته یا حال خود ایجاد میکنند. این والدین ناخودآگاه فرزندانشان را در جریان تمام مشکلات زندگی قرار میدهند و به سلامت روان کودک آسیب میزنند. فرزندان باید مطابق خواستههای خود زندگی کنند، نه اینکه نسخههای ایدئالی از والدین با شند.

انتظارات بیاساس والدین را افزایش میدهد

والدینی که بیش از حد با فرزندان دوستانهاند، اغلب استعداد و علاقه فرزند را نادیده میگیرند و برنامهریزیهای فشردهای برایشان تدوین میکنند. آموزش موسیقی، زبانهای خارجی، ورزش و کلاسهای مختلف بخشی از این برنامهریزیهاست. کارشناسان هشدار میدهند که فعالیتهای بیش از حد میتواند باعث افسردگی، اضطراب، چاقی، خستگی، تحریکپذیری، افکار خودکشی و کاهش خلاقیت در کودکان شود.

باعث میشود فرزندان در آینده خودشیفته شوند

والدینی که مدام در حال تعریف و تمجید از دستاوردهای فرزندان هستند، ممکن است افراد خودشیفته تربیت کنند. تحسین بیش از حد باعث میشود کودکان در آینده نیازمند تأیید مداوم با شند و در صورت عدم تحسین، سرخورده و ناراحت شوند.

چگونه در را بطه والد-فرزندی تعادل ایجاد کنیم؟

هیچ پدر و مادری دوست ندارد احساس دیکتاتور بودن کند. والدین فرزندانشان را دوست دارند و از بودن کنار آنها لذت میبرند، اما این به معنای کنار گذاشتن نقش والدینی نیست. محققان در یافتهاند کودکانی که والدین صمیمی، حمایتگر و همدل دارند، در سخوانترند و کمتر در گیر دعوا میشوند. وقتی کودک کوچک است تمام تصمیمات را والدین میگیرند، اما با بزرگ شدن باید مانند مربی عمل کنند، را هنمایی کنند و به کودک اجازه دهند در تصمیمگیریها سهیم باشد.

سنی که باید والدین کمکم عقبنشینی کنند به میزان بلوغ و مسئولیتپذیری کودک بستگی دارد. در این فرآیند نباید کودک را کاملا آزاد رها کرد، بلکه قوانین و مرزها باید با رشد کودک تغییر کنند. والدین میتوانند فرصتهایی برای گذراندن وقت با هم و انجام فعالیتهای لذتبخش مشترک ایجاد کنند. نکته مهم این است که والدین نباید تمام نیازهای خود به ارتباط دوستانه را با فرزند برآورده کنند؛ را بطه دوستانه با فرزند تنها بخشی از روابط اجتماعی والدین باشد. تقویت روابط صمیمی با دوستان و همسر هم اهمیت زیادی دارد.

سخن پایانی

درباره را بطه دوستانه والدین با فرزندان قانون یکسان و قطعی وجود ندارد. به ترین شیوه این است که والدین روش فرزندپروری خود را با نیازهای فردی هر کودک تطبیق دهند. بهتر است به جای اینکه سعی کنید دوست خوبی با شید، تلاش کنید پدر و مادر خوبی با شید.