آمیب مغزخوار (نگلیریا فاولری): علائم

آمیب مغزخوار (نگلیریا فاولری): علائم

آمیب مغزخوار (نگلیریا فاولری) علائم، راههای انتقال و پیشگیری از این عفونت مهلک, نگلیریا فاولری که بهعنوان آمیب مغزخوار شناخته میشود، یک تکسلولی آزادزیست در آبهای شیرین و گرم است.

این موجود میتواند از طریق بینی وارد مغز شده و مننگوانسفالیت آمیبی اولیه (PAM) را ایجاد کند؛ عفونتی بسیار نادر اما با نرخ مرگومیر بالا که تشخیص و درمان سریع آن حیاتی است.\آمیب مغزخوار چیست و چگونه زندگی میکند؟نگلیریا فاولری در محیطهایی مانند دریاچهها، رودخانهها، چشمههای آبگرم و استخرهای ضدعفونینشده رشد میکند.

ب فراهم میآورد.\راههای انتقال و عفونتگیریرایجترین مسیر عفونت، ورود آب آلوده به حفرههای بینی در حین شنا، شیرجه یا ورزشهای آبی است.

آمیب از طریق بافت الوی و عصب بویایی به مغز میرسد و التهاب شدید منینگها را برانگیزد. عفونت از طریق نوشیدن آب رخ نمیدهد، اما استفاده از آب لولهکشی غیراستریل برای شستشوی بینی (مانند وضو یا آرایش بینی) موارد نادر انتقال را به ثبت رسانده است. استنشاق گرد و غبار حاوی کیستهای آمیب نیز مسیر احتمالی دیگری است.\شایع بودن و آمارهای جهانیاین بیماری فوقالعاده نادر است؛ تا سال ۲۰۱۸ تنها حدود ۳۰۰ مورد در سطح جهان گزارش شده بود.

یز ثبت شده است.

آمار دقیقی از ایران موجود نیست، اما وجود آبهای گرم طبیعی در برخی مناطق، احتمال وجود را تقویت میکند.\علائم بالینی از آغاز تا مراحل پیشرفتهعلائم معمولاً ۲ تا ۱۵ روز پس از عفونت (میانگین ۵ روز) آغاز میشوند و به سرعت پیش میروند\مرحله اول (ساعات تا روزهای اول) تب بالا، سردرد شدید، تهوع، استفراغ و لرزش.مرحله دوم (۳ تا ۷ روز بعد) نشانههای منینجیت مانند سفتی گردن، فوتوفوبیا (حساسیت به نور)، گیجی، اختلال تعادل، اختلاج و کما.\بدون درمان فوری، مرگ در عرض ۱ تا ۱۸ روز (معمولاً ۵ روز) پس از بروز علائم رخ میدهد.

نرخ مرگومیر حتی با درمان نیز بالای ۹۷ درصد است.\تشخیص قطعی روشهای آزمایشگاهیبه دلیل شباهت علائم با منینجیت باکتریالی، تشخیص دشوار است.

روشهای قطعی شامل\پونکسیون کمری (مثالبرداری CSF) مشاهده تروفوزویتهای متحرک در مایع مغزینخاعی زیر میکروسکوپ.بیوپسی مغز شناسایی آمیب در بافت مغزی (معمولاً پس از فوت).تستهای مولکولی (PCR) شناسایی DNA نگلیریا فاولری در نمونههای بالینی.تصویربرداری مغز (MRI/CT) برای ارزیابی تورم و آسیبهای ثانویه، نه تشخیص قطعی.\پروتکلهای درمانی و داروهادرمان استاندارد ترکیبی از داروهای ضدقارچی و ضدپارازیتی است\آمفوتریسین بی ستون فقرات درمان، بهصورت ورید و درونبطینهای.ترکیبهای تکمیلی میلتفوسین، ریفامپین، فلوکونازول و آزوترونام.ترمودرمانی (هیپوترمی) کاهش دمای بدن برای کنترل تورم مغزی.پشتیبانی العی کنترل فشار داخل قحفه، تنفس مصنوعی و مدیریت اختلاج.\چند مورد بقا با تشخیص بسیار زودهنگام (چندین ساعت اول) و درمان سیو گزارش شده است، اما پیشبینی کلی بد است.\استراتژیهای پیشگیری موثراز آنجا که درمان دشوار است، پیشگیری اولویت اول است\از شنا در آبهای شیرین، گرم و راکد (دریاچه، استخرهای سنتی، چشمههای آبگرم) در فصل گرم خودداری کنید یا از کلاه شنا و مچبند بینی استفاده کنید.برای شستشوی بینی و وضو فقط از آب استریل، دیستیلشده، بجوشانده و سردشده، یا فیلترشده (منافذ ≤۱ میکرون، استاندارد NSF ۵۳/۵۸) استفاده کنید.استخرهای عمومی را با کلر آزاد باقیمانده ۱ تا ۳ پیپیام و ۷.۲ تا ۷.۸ نگه دارید.در صورت بروز تب و سردرد شدید تا ۲ هفته پس از تماس با آبهای مشکوک، بلافاصله مراجعه پزشکی کنید و تاریخچه تماس با آب را به پزشک بگویید.\نکات کلیدی برای آگاهی عمومی\این بیماری مسری نیست و از فرد به فرد منتقل نمیشود.>آب آشامیدنی شهری با کلراسیون استاندارد، خطر عفونت را ندارد.>کودکان، نوجوانان و مردان جوان به دلیل فعالیتهای آبی بیشتر، در گروه ریسک بالاتری قرار دارند.>تغییرات اقلیمی میتواند پهنه جغرافیایی این آمیب را گسترش دهد.\هشدار!

این مطلب جنبه اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان پزشکی نیست. در صورت بروز علائم مشکوک، فوراً به نزدیکترین مرکز درمانی مراجعه کنید.