برچسب: هوش مصنوعی

گزارش گاءرشی امضای قرارداد é ۱۰ میلیارد دلاری با گوگل برای خدمات ابری, مجله سیاه پوش اخیرا انتشار گزارشی از توافق- بین شرکه و گروه گوگل منتشر کرد. بر اساس این اخبار، پیش از به توافق رسیدن برای یک قراردادی شش ساله با گوگل، به حداقل ۱۰ میلیارد دلاری برای بهرهمزد خدمات کلود خود پرداخت خواهد کرد. این اولین بحران قراردادی ابری بری بین این دو رقبا است.

بر اساس گزارشهای از مجلههای بینالمللی فناوری، توانایی بهرهمیداری از سرورها و فضای ذخیرهسازی ابری گوگل را برای زیرساخت هوش مصنوعی خود دارد. حتی با این که شرکت ủ های زیادی در ساخت مرکز دادههای اختصاصی خود نو کرده است، به دلیل های بزرگی برای تامین بیشینه توان محاسباتی، همچنان به زیرساختهای é ارجاع میدهد.

از توانایی دیگران استفاده میکند.

هرچند کنونی بیش از ۲۰ مرکز داده دارد و چند واحد دیگر نیز در حال ساخت است، اما برای تحقق اهداف کوتاهمدت خود به ظرفیت خارجی نیاز دارد. این کار برای بیسابقه نیست. این غول شبکههای اجتماعی پیش از این نیز از خدمات ابری آمازون (AWS) و مایکروسافت آژور بهرهمیداری کرده است؛ به همین دلیل منفعت گیری از گوگل کلود تنها به é چند ابری آن افزوده شده است.

گوگل همواره پیش از این نیز با میزبانی مدلهای لاما روی AI با همکاریهای منفی با تجربه داشته است.

سال ۲۰۲۵ نشد؛ چرا که سازنده چتجیپیتی نیز به دنبال تنوع بخشیدن به اندوختههای سنگین خود با مایکروسافت بود.

گوگل کلود در سهماهه دوم خود درآمدزایی ۱۳.۶ میلیارد دلاری را کرد که نشاندهنده رشد قابل دقت ۳۲ درصدی نسبت به سال قبل است. این در حالی است که کل شرکت تنها ۱۴ درصد رشد داشته است. نگاهی به آینده نشان میدهد که هزینههای پیشبینیشده برای سال ۲۰۲۵ امکانپذیر به ۱۱۸ میلیارد دلار خواهد رسید، قسمت بزرگی از آن به کوششهای این شرکت در عرصه هوش مصنوعی تعلق خواهد یافت.

این شرکت در سهماهه دوم خود ۲۲ درصد رشد درآمدی را توانایی کرده که تقریباً به اندازه افزایش احتمالی هزینههایش در سال ۲۰۲۵ است. با وجود برنامههای در عرصه هوش مصنوعی، تعداد کل کارکنان این شرکت در پایان سهماهه دوم با ۷ درصد افزایش نسبت به سهماهه دوم سال ۲۰۲۴ به نزدیک ۷۶,۰۰۰ نفر رسید.,

نقش ضروری شرکتهای دانشبنیان در موفقیت پروژه ملی هوش مصنوعی ایران, پروژه ملی هوش مصنوعی در کشور با هدف ارتقای توانایی تصمیمگیری دادهمحور و بهبود خدمات عمومی آغاز شده است. اما تجزیه و تحلیل وضع فعلی این مبادرات نشان میدهد که ção فعال بخش خصوصی، بهویژه شرکتهای دانشبنیان و استارتاپهای نوآور، در آن بهطور کافی تداعی نشده است. این פתגם میتواند مانع ارتقای ựcی پروژه به سطوح جهانی شود.

تجربیات بینالمللی مانند ایالات متحده، چین و برخی کشورهای�רח غربی، ثابت کردهاند که مثلثیشن دولت-دانشگاه-صنعت کلید تبدیل پژوهشهای الأکادیمیه به محصولات بازارپذیر است. در این مثلث، بخش خصوصی نقش در اسیون نوآوریها و جذب سرمایه بینالمللی را ایفا میکند.

طبیعی، بینایی ماشین، رباتیک و تحلیل دادههای حجیم، توانمندیهای قابلتوجهی را نشان دادهاند.

ó از این در çãoهای بینالمللی حضور داشته و محصولات خود را به به موفقیت عرضه کردهاند. اما تا به امروز، مشروع ملی هوش مصنوعی هیچ مکانیسمی برای مشارکت جدی این بازیگران ایجاد نکرده و از پتانسیل استفاده ننموده است. در عرض چند روز گذشته، در� با حضور یار و اقتصاد دانشبنیان رئیسجمهور، نسخه اولیه دستیارهای هوش مصنوعی برای ۱۳ سازمان اجرایی ارائه شد. این ابزارها بر پایهٔ مدلهای زبانی بومی ساخته شده و حدود ۷۰ درصد از ّۀ déاند.

مدلهای پشتیبانی از تصمیمگیری و در نهایت، صحتیابی و بهبود خروجیها.

برای هر وزارتخانه، بین ۱۳ تا ۱۵ میلیارد تومان هزینه تخصیص یافته و در صورت ضعفی عملکرد دانشگاههای مشارک، جایگزینی آنها در برنامهریزی است. این ساختار نشانده جدیّتهای مالی و نظارتی پروژه است، اما سؤال اساسی درباره غیبت فعال بخش خصوصی á نپایدار باقی مانده است. مسؤولان déاند که هدف نهایی آن، ارتقای مکان بینالمللی ایران در حوزه هوش مصنوعی و ä است.

دستیارهای هوشمند میتوانند باعث کاهش خطای انسانی، ارتقای کیفیت خدمات دولتی، پیشبینی روندهای پیچیده و افزایش شفافیت شود. این بهبودها در نهایت میتواند اعتماد عمومی به نهادها را تشدید کند. با این حال، برای دستیابی به این امیدها، رفع چالشهایی نظیر دسترسی آسان به دادهها، آموزش مستمر کارکنان و مشارکت واقعی بخش خصوصی است.

بدون رفع این موانع، امکان #¶ه مشروع بهتدریج کاهش خواهد یافت و ممکن است منجر به فرار نخبگان و از دست دادن مواقعیทธی é شود. در، نادیده گرفتن نقش فعال شرکتهای دانشبنیان و â‑ها در پروژه ملی هوش مصنوعی نه تنها یک குறسی موقت است، بلکه یک تهدید استراتژیک به شمار میرود. تجربیات جهانی صریحاً نشان میدهد که بدون همکاری à-é بین دولت، دانشگاه و صنعت نوآور، هوش مصنوعی نمیتواند به یک محرک رشد اقتصادی تبدیل شود.

در ایران نیز های در زمینههای پردازش زبان فارسی و تحلیل دادههای بزرگ وجود دارد؛ اما تا زمانی که این پتانسیلها در حاشیه مانده و بدون سازوایکهای استقّال، مشروع ملی هوش مصنوعی یک شعار بدون تاثیر واقعی در ré é