جیمز وب راز منشأ آتشین یک سیاره فراخورشیدی داغ و دوردست را آشکار کرد_سیاه پوش

جیمز وب، منشأ سیاره فراخورشیدی داغ در و ر

استارشناسان با به رهبرداری از تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا، تا ریخچه پرآتش یک سیاره فراخورشیدی را کشف کردند.

سیاره مذکور که با نام شناخته میشود، در مدار زیاد نزدیکی به ستارهای با فاصله تقریبا ۹۰۰ سال نوری دورتر از زمین قرار دارد که از خورشید ما روشنتر و داغتر است. این سیاره در مدار ۳۰ ساعتهای قرار گرفته و آنقدر به ستارهاش نزدیک است که نیروهای جزر و مدی شدید آن را به شکلی مشابه توپ فوتبال تغییر شکل دادهاند و تقریبا در اغاز از هم پاشیدگی توسط گرانش قرار دارد.

یک سوی این سیاره همیشه به سمت ستاره است و دما در آن بیش از ۳۰۰۰ درجه سانتیگراد میرسد. به همینعلت در آن بارش آهن مایع رخ میدهد. حتی نیمکره روبهرو که در تا ریکی دائمی است، دمای ۱۵۰۰ درجه سانتیگرادی دارد. این شرایط سخت، را به یکی از سیاراتی که تا به حال مشاهده شده و هدف قیمت برای علوم سیارهای تبدیل کرده است.

<h2 class="wp-block-heading" id="h-کشف-جیمز-وب-فعالیت-عجیب-ترکیبات-شیمیایی-سیاره"کشف جیمز وب: فعالیت شگفت‌انگیز ترکیبات شیمیایی سیاره

اکنون در مطالعات جدیدی، تیمی به سرپرستی توماس ایوانز-سوما از دانشگاه نیوکاسل استرالیا، با منفعتگری از ابزار طیفسنج فروسرخ نزدیک تلسکوپ جیمز وب، ترکیبی از مولکولها را در جو این سیاره شناسایی کردهاند که هر یک شناسههای شیمیایی از مسیر پرحادثه آن آفرینش خواهاه خواهند داد. این مولکولها شامل بخار آب، مونوکسید کربن، متان و برای نخستین بار در جو یک سیاره، مونوکسید سیلیکون میباشند.

این ترکیبات شیمیایی داستانی پرتنش در مورد منشأ را به شکل بخار و سنگ روایت میکنند که در دو مقاله علمی انتشار شده، دانشمندان آن را شرح دادهاند.

یافتههای هر دو مطالعه نشان خواهند داد که در محل جاری خود شکل نگرفته است. بلکه به در منطقهای سردتر و دورتر از ستاره خود شکل گرفته، منطقهای همانند ناحیه بین مشتری و اورانوس در منظومه شمسی ما. در آنجا این سیاره یخها و سنگین غنی از متان را جذب کرده و نشانههای شیمیایی مشخصی در جو در حال رشد آن قرار داده است.

پس، بر تأثیر تعاملهای گرانشی (احتمالا با سیارات دیگر)، به سوی ستارهاش حرکت کرده است. در زمان نزدیک شدن، منابع یخی غنی از اکسیژن یافته ولی همیشه گازهای غنی از کربن جذب میکرده است. این نوشته توضیح میدهد که چرا جو جاری سیاره حاوی بیشتر نسبت به اکسیژن است.

از بین مولکولهای تازه کشفشده در این سیاره فراخورشیدی، وجود مونوکسید سیلیکون اهمیت بیشتری دارد؛ چون طبق معمول در مشاهده نمیباشد. پژوهشگران گمان میزنند این گاز به گمان زیاد ابتدا در کانیهای جامد (همانند کوارتز) پراکندههای سیارک که به سیاره جوان برخورد کردهاند، مغلاق بوده است. در طول زمان، با رشد سیاره و نزدیک شدن به ستاره، این مواد بخار شده و به جو آن داخل شدهاند.

در نیمکره خنکتر شب، مقدار بسیاری گاز متان دیده شده که این نوشته هم شگفتیآور است چون طبق معمول متان در این دماهای بالا تجزیه میشود. انجالی پیته، استاد کمکی اخترشناسی دانشگاه بیرمنگام و یکی از نویسندگان مقاله، در این را بطه میگوید

<blockquote class="wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow"

با دقت به گرمای این سیاره، انتظار نداشتیم متان را در سمت شب آن ببینیم.

وجود متان مشخص میکند که به گمان زیاد این مولکولها در حال جایگزینی میباشند و به گمان زیاد از لایههای عمیقتر و خنکتر جو به بالا کشیده خواهد شد.