بالانیت یا التهاب سر آلت تناسلی؛ هرآنچه باید بدانید
بالانیت یا التهاب سر آلت تناسلی؛ علائم، علل و روشهای در مان کامل
بالانیت یا التهاب سر آلت تناسلی یک عارضه در مانپذیر است که بیشتر در مردانی که ختنه نکردهاند مشاهده میشود. علائم اصلی این بیماری شامل التهاب، درد و آزردگی در قسمت گلنس یا سر آلت تناسلی میباشد. برای در مان این مشکل معمولا از کرمهای ضدقارچ و آنتیبیوتیک استفاده شده، حفظ به داشت منظم ناحیه توصیه میگردد و در موارد خاص انجام ختنه پیشنهاد میشود. در این گزارش به بررسی جامع این بیماری، انواع آن و را هکارهای پیشگیری میپردازیم.
بالانیت چیست و چرا رخ میدهد؟
بالانیتیس به معنای درد و التهاب (تورم و قرمزی) در قسمت گلنس آلت تناسلی است. آمارها نشان میدهد که حدود ده درصد مردان در طول عمر یکبار دچار این عارضه میشوند. کودکان زیر چهار سال که ختنه نشدهاند نیز در گروه ریسک قرار دارند. شیوع این بیماری در بزرگسالانی که مبتلا به دیابت هستند یا پوست ختنهگاه تنگ دارند و ناحیه زیر آن را به درستی تمیز نمیکنند، بیشتر از سایر اقشار است.
علل اصلی ابتلا به التهاب سر آلت تناسلی
عدم تمیز کردن منظم آلت تناسلی و ناحیه زیر پوست ختنهگاه در افراد غیرمختونه، را یجترین عامل بروز با لانیت محسوب میشود. سایر دلایل شامل عفونتهای قارچی مانند کاندیدیازیس، عفونتهای آمیزشی، عفونت گال، حساسیت به مواد شیمیایی یا صابونهای قوی، دیابت، آرتریت واکنشی و بیماریهای پوستی چون اگزما و پسوریازیس میباشد.
انواع با لانیت
اگرچه عفونت عامل اصلی است، اما انواع غیرعفونی نیز وجود دارد
۱. با لانیت زون
این نوع مزمن، مردان میانسال و غیرمختونه را هدف قرار داده و باعث التهاب و تغییر رنگ گلنس میشود. حدود ده درصد موارد از این نوع هستند.
۲. با لانیت سیرسینات
ناشی از آرتریت واکنشی است و علاوه بر التهاب و تغییر رنگ، ایجاد زخمهای کوچک روی گلنس را به همراه دارد.
۳. با لانیت سودو اپیتلیوماتوز کراتوتیک و میکاسئوس
نوعی نادر که معمولا در افراد با لای شصت سالگی بروز کرده و باعث تشکیل زگیلهای خشک روی گلنس میگردد.
۴. بثورات دارویی ثابت
ضایعه پوستی ناشی از مصرف داروهای خاص یا تماس با مواد شیمیایی مشخص.
۵. بیماری لیکن پلان
عارضه پوستی که با ایجاد جوش در یک یا چند ناحیه از بدن همراه است.
علائم با لانیت
نشانهها میتوانند ناگهانی یا تدریجی ظاهر شوند و عبارتند از درد و آزردگی گلنس، تغییر رنگ پوست آلت تناسلی، خارش زیر پوست ختنهگاه، تورم، بروز نواحی سفید یا براق، ترشح مایع سفید، بوی بد، درد در هنگام ادرار و در موارد نادر ایجاد زخم روی گلنس (مخصوصا در نوع سودو اپیتلیوماتوز).
چه کسانی بیشتر در معرض خطرند؟
مردان غیرمختونه به دلیل رطوبت و گرما زیر پوست ختنهگاه که بستر رشد با کتری و قارچ است، بیشتر دچار این بیماری میشوند. افراد با پوست ختنهگاه تنگ (فیموز)، میانسالان و سالمندان، مبتلا به دیابت (به دلیل افزایش گلوکز روی پوست)، افراد اضافهوزن، مبتلا به عفونتهای آمیزشی و کسانی که حساسیت شیمیایی دارند، در گروههای پرریسک قرار دارند.

عوارض و اختلاطات احتمالی
اگر با لانیت در مان نشود، میتواند به عوارضی نظیر کارسینوم سلول با زال، کارسینوم سلول سنگفرشی، سارکوم کاپوسی، بیماری پاژه خارج از سینه، با لانیت زروتیکا اوبلیترانس (سفت و سفید شدن پوست گلنس که ادرار و خروج منی را دشوار میکند) و فیموزیس (التهاب مزمن منتهی به زخم و سفت شدن پوست ختنهگاه) منجر شود. ارتباط فیموزیس با افزایش خطر سرطان آلت تناسلی اگرچه نادر است، اما گزارش شده است.
نحوه تشخیص با لانیت
پزشکان با معاینه فیزیکی و گرفتن نمونه سوآب از سوراخ آلت تناسلی برای تست آزمایشگاهی، علت عفونت را مشخص میکنند. برای بررسی دیابت یا عفونتهای دیگر، تست ادرار یا خون در خواست میشود. در صورت شک در عارضههای خاص، انجام بیوپسی پیشنهاد میگردد.
روشهای در مان با لانیت
درمان بستگی به عامل اصلی دارد
۱. کرمهای ضدقارچ
در صورت عفونت قارچی، پزشک کرم ضدقارچ تجویز میکند که باید روی گلنس و پوست ختنهگاه مالش شود.
۲. آنتیبیوتیک
برای عفونتهای آمیزشی، آنتیبیوتیک مناسب نوع عفونت تجویز میگردد.
۳. تمیز کردن منظم و کامل
شستشوی روزانه ناحیه زیر پوست ختنهگاه با آب گرم (بدون صابونهای قوی) و خشک کردن کامل، از مهمترین اقدامات پیشگیری از عود است.
۴. کنترل دیابت
مهار قند خون در بیماران دیابتی، نقش کلیدی در پیشگیری از تکرار با لانیت دارد.
۵. ختنه
در موارد تکراری یا وقتی پوست ختنهگاه بسیار تنگ است، ختنه به عنوان در مان قطعی پیشنهاد میشود.
۶. کرمهای استروئیدی
اگر علت بیماری پوستی یا حساسیت با شد، کرمهای استروئیدی مفید واقع میشوند.
پیشگیری از با لانیت
رعایت به داشت شخصی، حمام گرفتن منظم، عقب کشیدن پوست ختنهگاه و شستشوی ناحیه زیر آن با آب گرم و سپس خشک کردن کامل، از اقدامات اساسی پیشگیری است. استفاده از کاندوم در روابط جنسی، از انتقال عفونتهای آمیزشی که از علل با لانیت هستند، جلوگیری میکند.
راهکارهای تسکین علائم در خانه
برای کاهش التهاب و آزردگی افزایش تعداد حمامگیری روزانه، اجتناب از صابونها و لوسیونهای قوی تحریککننده، و آموزش به داشت صحیح آلت تناسلی به کودکان (بهخصوص غیرمختونهها) توصیه میشود.
چگونه بفهمیم با لانیت داریم؟
اگر درد، آزردگی یا تغییر رنگ در آلت تناسلی مشاهده کردید، به ویژه در صورت عدم ختنه، احتمال با لانیت قوی است. مراجعه به پزشک برای تشخیص دقیق و تفکیک از سایر عوارض مانند عفونتهای آمیزشی، ایچآیوی یا آفات پیشسرطانی، ضروری است.
آیا در دوران بیماری را بطه جنسی امکانپذیر است؟
در دوران التهاب سر آلت تناسلی از برقراری را بطه جنسی خودداری کنید، زیرا باعث تشدید تحریک و آزردگی میشود. اگرچه با لانیت خود عفونت آمیزشی نیست، اما آگاه کردن شریک زندگی در باره وضعیت، اقدام صحیح و اخلاقی محسوب میشود.
تفاوت با لانیت با تبخال تناسلی
تبخال تناسلی (هرپس سیمپلکس نوع ۲) عفونت آمیزشی ماندگار است که زخمهای در دناک ایجاد میکند، در حالی که با لانیت عفونت آمیزشی نیست، بیشتر غیرمختونهها را هدف قرار داده و با در مان مناسب به ویژه به داشت و در صورت لزوم ختنه، به صورت کامل به بود مییابد.
جمعبندی
هر ده مردی یکی احتمال ابتلا به با لانیت را دارد و عدم ختنه فاکتور ریسک اصلی است. این بیماری اگرچه آزاردهنده و برای برخی شرمآور است، اما با مراجعه به موقع به پزشک، تشخیص دقیق علت و انجام در مان مناسب، بهیت قابل کنترل و پیشگیری از عود است. پزشک علاوه بر در مان، را هنماییهای لازم برای حفظ به داشت و جلوگیری از تکرار را نیز ارائه میدهد.
