والدین کنترل گر (هلیکوپتری): نشانهها

والدین کنترل گر (هلیکوپتری): نشانهها

والدین کنترل گر (هلیکوپتری) نشانهها، عواقب و راهکارهای سالمتر برای والدینی که میخواهند بهتر باشند, در سالهای اخیر، روش فرزندپروری هلیکوپ در میان والدین ه محبوب شده است. در این شیوه، والدین بهنظر میرسند که بهصورت مستمر در حین پرواز، تمام جنبههای زندگی فرزندان خود را زیر نظر دارند و از هرگونه دخالت خودداری نمیکنند.

این مقاله بهصورت جامع به ویژگیهای والدین کنترلگر، عواقب مثبت و منفی این رویکرد و راهکارهایی برای جلوگیری از رفتارهایشان میپردازد. نشانههای والدین هلیکوپتری دکتر، روانشناس بالینی، توضیح میدهد والدین کنترلگر، از حد برای محافظت از فرزندانشان دارند و بهصورت دائم نگران ایشان هستند.

چالشها یا موفقیتهای فرزندان خود، بهطور کامل مسئولیت آنها را بر عهده میگیرند.

این گروه بهنظر میآید که نقش خود را در زندگی فرزندان بهعنوان یک موفقیت میبینند و این شیوه را بدون نقص میدانند. یک علامت دیگر این است که والدین کنترلگر، بهندرتاً حق انتخاب را از فرزندان خود میگیرند. دوستان، فعالیتهای روزانه و حتی بازیهای آنها را خودشان تعیین میکنند و به بچه اجازه نمیدهند تا کمی در تنهایی سرگرم شود یا تصمیمات خود را بگیرد. علل رفتار کنترلگرانه والدین ۱.

د.

در حالی که ناکامیها، بخش مهمی از رشد و یادگیری هستند، این والدین سعی در جلوگیری از هر ی میکنند، آنها نداندند این رفتار به چه صورتی بر شخصیت فرزند تاثیر منفی خواهد داشت. ۲. اضطراب و نگرانی نگران بودن نسبت به مانند وضعیت اقتصادی، بازار کار یا مشاکل اجتماعی میتواند والدین را مجبور به دخالت مداوم در زندگی فرزندان کند. این اضطراب، به- این یم میشود که میتوانند فرزندان را از تمام آسیبها محفوظ کنند —گرچه این نادرست است. ۳.

جبران بیش از حد والدینی که در کودکی خود مبهم یا نادیده گرفته شدهاند، ممکن است بهعنوان یک جبران، بیش از حد بر فرزندان خود اجرا کنند. ۴. تحتتاثیر والدین دیگر در برخی موارد، دیدن رفتارهای کنترلگرانه والدین دیگر میتواند حس و در والد → و این آنها را به شود تا بهدنبال جبران این سلوک، خودشان را به والدین هلیکوپتری تبدیل کنند.

تباعثهای منفی رفتارهای والدین کنترلگر در حالی که هدف والدین کنترلگر مراقبت و حمایت از فرزندان است، بهزودی رفتارهای آنها و برای تمام ä فرزند میشود. در ادامه، برخی از عواقب مهم این رویکرد بررسی میشود. ۱. کاهش اعتماد به نفس و احترام خود فرزند یک عوارض مهم فرزندپروری بیش از حد کنترلگرانه این است که نتیجۀ معکوسی داده میشود.

وقتی والدین بهطور دائمی در فعالیتهای فرزند دخالت میکنند، بچه این احساس را میگیرد که والدینم به من ندارند که این کار را بکنم. این وضع اعتماد به نفس کودک را ضعیف میسازد. ۲. عدم تقویت توانایی مقابلهای فرزند اگر والدین در هر یا ناگاری فرزندان باشند یا سعی کنند بهصورت پیشگیرانه در تمام دخالت کنند، چه زمانی کودک مهارت مدیریت ناکامی و پیش به چالشها را فرا خواهد گرفت؟

والدین هلیکوپتری مانع تقویت قابلیت مقابله در فرزندان میشوند. پژوهش ۲۰۱۸ نشان داد که والدین که بهشکل بیش از حد بر رفتار و فعالیتهای فرزندان نظارت میکنند، توانایی آنها در شناسایی و تنظیم عواطفان راک میشوند. ۳. افزایش اضطراب در فرزندان بر اساس پژوهشی در، نظارت بیش از حد والدین کنترلگر، اضطراب و افسردگی در کودکان را افزایش میدهد. ۴.

عدم توسعه مهارتهای زندگی والدینی که همیشه آمادهاند کفشهای فرزند را ببندند، غذاخور را جمع کنند، اتاقش را سامان دهند و وظایف او را در انجام دهند، بهظاهر اما در عمل، این کنترل بیش از حد، استقلال و یادگیری مهارتهای زندگی فرزند را مانع میشود. ۵. مانعودی-آمدی فرزند بهجای اینکه دانش الدفاع از خود را به فرزند کنند، والدین هلیکوپتری خودشار میشوند و از آنها دفاع میکنند.

آیا این والدین در هر مرحله از زندگی فرزندانشان هم- خواهند بود؟ जब ये बच्चे वयस्क होते हैं, तो वे स्कूल और फिर नौकरी में चुनौतियों का सामना करने में सक्षम नहीं होते। यह दुखद है कि नियंत्रक माता-पिता अपने बच्चे के वयस्क होने पर भी उसका हाथ नहीं छोड़ते और निरंतर करके को नुकसान पहुँचाते हैं। دکتر، متخصص در پرورش فرزند، میگوید همیشه باید سعی کنیم تا لحظات یافت شویم که یک قدم به-های فرزندمان عقبنشین شویم.

اجازهدادن به بچه برای حل مشکلات و یافتن راهحل، انعطافپذیری و اعتماد به نفسش را بالا میبرد. جوانب مثبت فرزندپروری هلیکوپتری اگرچه اصطلاح والدین هلیکوپتری بهعموم بهنظر تحقیرآم میرسد، این شیوه فرزندپروری ł złe نیست. فرزندان والدین هلیکوپتری، معمولاً بهوقت خود را انجام میدهند و در چارچوبی مشخص عمل میکنند.

این والدین مایلاند همیشه در جریان پیشرفت تحصیلی فرزندان باشند و اگر متوجهSCORE کاهش شوند، هر کاری که در زור است برای حمایت از ç انجام میدهند. این پشتیبانی در تمام حوزههای زندگی فرزندان والدین کنترلگر وجود دارد. والدین هلیکوپتری همیشه سعی میکنند تا مشکلات و چالشهای فرزندانشان را حل کنند.

تمرکز بر سلامت جسم و روحی فرزند خوب است، اما مهمتر این است که پین اینحمایتی، فضای رشد، یادگیری مهارتهای جدید و کنار آمدن با ناکامی را برای فرزندان بگذارید. تجارب بزرگسالانی که والدین هلیکوپتری داشتهاند از دانشگاه مری وَاشتون، در یک نظرسنجی با افرادی که والدین کنترلگر داشتند، از ایشان خواستهاند احساسات خود را درمورد این شیوه تربیت بیان کنند.

برخی از نظرات به شرح زیر است زیاد اوقات مضطربم و احساس ناآمینی مبهم وجودم را پوشاند. در تمام موقعیتهای شغلیام، به- که مبادا خطا کنم و دلیل ناامیدی دیگران شوم. این éحساس واقعاً والدین هلیکوپتری من همیشه انتظاراتی بیش از حد توان من دارند و نمیپذیرند که من فرد بالغ شدهام. من با مادری کنترلگر بزرگ شدم و بهمعنی واقعی هیچ مهارتی یاد نگرفتم.

اکنون فردی ۴۰سالهام که هیچ اعتمادبهنفسی ندارد و احساس بیارزشی دائمی دارد. میبینید؟ با اینحال که والدین کنترلگر فکر میکنند این بهترین شیوه پرورش فرزند است، فرزندانشان با این د موافق نیستند و هر کدام بهنحو از زندگیشان ناراحتی میبینند. چگونه والدین نباشیم؟ آیا خودتان یا همسرتان والدین کنترلگر هستید؟ در این بخش، به استراتژیهای مقابله با این رفتار و جلوگیری از حرکت â میپردازیم. ۱.

مانع جدا گانهشدن فرزندتان نشوید جدایی از والدین یک فرآیند تدریجی است. در دوران کودک، جملات مانند میخوام خودم انجامش بدم یا خودم میتونم، الحاجه إلى الاستقلال و اولین قدم به سمت با نظارت غیرمستقیم، اجازه دهید که فرزندتان کارهای شخصی خود را انجام دهد؛ حتی اگر صدها بار در این مسیر اشتباه کند و ناکامی بخورد. به فرزندتان آزادی مشابه با سنش بدهید.

این کار به او نشان میدهد که به او اعتماد دارید و به رشد فردیاش احترام میگذارید. با بهอย تسلیم کردن مسئولیتها به فرزند، بهمرور زمان استقلال او افزایش مییابد و شما از نقش والدین کنترلگر فاصله میگیرید. ۲. به فرزندتان اجازه بدهید نظراتش را بیان کند تمایالات و سلیقهای در إثر شدهاند.

به همین دلیل،, کودکان از یک سالگی، حتی وقتی که هنوز توانایی گفتن جملات صریح را ندارند، با الاشارات، والدین را با غذاها، بازیها و سرگرمیهای مورد علاقهشان آشنا میسازند. به فرزندتان اجازه دهید درمورد علایق و نظرات خود صحبت کند. ۳. به فرزندتان حق انتخاب بدهید کودکان باید یاد بگیرند که چگونه تصمیمات عاقلانه بگیرند. از همان سالهای ابتدایی، به کودک حق انتخاب دهید.

بهعنوان مثال، از کودک خردسالتان بپرسید بینوعده دوست داری چی بخوری؟ یا دوست داری کدام لباسی را بپوشی؟ از طریق این فرآیند امتحان و خطا، علاوه بر اینکه اعتماد به نفس کافی برای تصمیمات درست را به فرزندتان میدهید، خودتان هم از نقش مراقب کلی باز میمانید. ۴. انتظارات ازپیشتعیینشده خود را کنار بگذارید قدم مهمترین در جهت جلوگیری از رفتار کنترلگرانه، کنار گذاشتن انتظارات ناتواناست.

هر پدر و مادری امید و آرزوی خاصی برای فرزندش دارد. اما آیا تا به امروز به این فکر کردهاید که با سعی در راهنمایی فرزندان و برآورده کردن انتظارات خود، او را از علایق و استعدادهای واقعی آن دور میکنید؟ به فرزندتان حمایت دهید تا علایق و تواناییهایش را کشف کند و در صورت نیاز، راهنمایی کنید. این کار به- میگوید که به ä.

کلام پایانی والدین کنترل گر، با هدف جلوگیری از ناکامی و فرزندان، بهصورت ü با آشنایی با عواقب منفی این شیوه فرزندپروری، اگر توبخ والهیلیکوپتری بودید، سعی کنید با گامهای کوچک کنترل مداوم فرزندتان را و به حمایت از استقلال او بپردازید. آیا شما نیز نشانههای والدین کنترل گر را در خود میייןید؟ بهنظر شما این شیوه تربیت چه جوانتهای مثبت و منفیای برای دیگران دارد؟

لطفاً نظرات و تجارب ارزشمُنتان را با ما و کاربران گرامی در میان بگذارید..____ ۰۰#۹۲ ۵۱۰#!;.____. #۷۷۷۱۴;.____. #۸۲۲;/*.____ a ;*/.____..____ p ;… > ;> با اهمیت ترین و سختترین ماموریت پدران و مادران پرورش فرزند است پرورش کودکان شاد و سالم امروز، و انسانهای موفق فردا دسته بندی مطالب مقالات کسب وکار مقالات فناوری مقالات آموزشی مقالات سلامتی _2 منبع

راهکارهای موثر برای مدیریت پرحرفی کودکان؛ علل

راهکارهای موثر برای مدیریت پرحرفی کودکان؛ علل

راهکارهای موثر برای مدیریت پرحرفی کودکان؛ علل، نشانهها و روشهای آموزشی, سخنگفتن بیپایان کودکان اگرچه نشانه رشد زبانی و شناختی است، اما بسیاری از والدین با خستگی و چالش در مواجهه با این رفتار روبرو میشوند. درک دلایل ریشهیی پرحرفی و بهکارگیری استراتژیهای مناسب، میتواند فضای ارتباطی سالمتری در خانواده ایجاد کند. پرحرفی در کودکان چه پیامدهایی دارد؟

وقتی کودک بهصورت مداوم صحبت میکند، در حال آزمودن مرزهای صبر والدین و تمرین مهارتهای ارتباطی است. در دورههای اول رشد زبان، افزایش حجم کلمات و جملات کاملاً طبیعی است، زیرا کودک با پرسش و پاسخ، جهان اطراف را کشف میکند.

علل اصلی پرحرفی بیش از حد در کودکان ۱. اختلال کمتوجهی و بیشفعالی (ADHD) کودکانی که دچار ADHD هستند، اغلب ناخودآگاه و بدون در نظر گرفتن موقعیت اجتماعی، بهصورت پیوسته صحبت میکنند و سخنان دیگران را قطع مینمایند. این ویژگی همراه با تکانشگری و ناتوانی در تمرکز، میتواند نشانهای از این اختلال باشد. ۲. اضطراب و استرس درونی برخلاف تصور رایج، اضطراب در کودکان همیشه با خجالت یا انزوا همراه نیست.

برخی کودکان برای کاهش اضطراب خود، به سخنگفتن مداوم روی میآورند تا حس امنیت و کنترل را بازیابند. ۳. هوش بالا و استعداد زبانی پرحرفی همیشه نشانه مشکل نیست.

طیف اوتیسم اگر پرحرفی با ضعف در برقراری تماس چشمی، تکرار مکرر موضوعات خاص، یا دشواری در مکالمه دوطرفه همراه باشد، میتواند یکی از نشانههای طیف اوتیسم محسوب شود. در این موارد، مشورت با متخصص کودکان و روانشناس ضروری است. استراتژیهای عملی برای مدیریت پرحرفی کودکان ۱. تفکیک گفتارهای نیازدار از خودکلامی همه سخنان کودک خطاب به والدین نیست. وقتی کودک در حال بازی و خودکلامی است، نیازی به پاسخدهی فوری نیست.

اما اگر سوالی پرسید یا نظرخواهی کرد، با مهربانی و توجه کامل پاسخ دهید. این تفکیک به کودک میآموزد که مکالمه دوطرفه مستلزم توجه متقابل است. ۲. تعیین مرزهای زمانی شفاف با زبان ساده به کودک توضیح دهید که شما وظایف دیگری دارید و زمان مشخصی را بهصورت اختصاصی برای بازی و گفتگو با او اختصاص میدهید. در این بازه، تمرکز کامل خود را روی کودک بگذارید. پیشبینیپذیری برنامه، امنیت روانی میدهد و تقاضای مداوم توجه را کاهش میدهد. ۳.

استفاده از لحن مثبت و تقویتکننده از جملات منفی مانند هرگز سکوت نمیکنی پرهیز کنید، زیرا تصویر منفی از خود در کودک شکل میدهد. بهجای آن بگویید من عاشق شنیدن حرفهای تو هستم، الان کارم هست، اما بهزودی با هم صحبت میکنیم. این رویکرد محبت را تایید میکند و مرزها را بهصورت محترمانه ترسیم مینماید. آموزش خودتنظیمی و کنترل تکانه به کودکان ۱.

تمرین سکوت با فعالیتهای سرگرمکننده مهارت سکوت و تمرکز را با بازی تقویت کنید. پیشنهاد دهید بیاییم ده دقیقه بدون حرف زدن نقاشی بکشیم یا با لگو بسازیم. از بازههای کوتاه آغاز کرده و بهتدریج طولانیتر کنید. تنوع اسباببازی، انگیزه بازی مستقل را بالا برده و نیاز به گفتگوی مداوم را کاهش میدهد. ۲.

تقویت مهارت گوش دادن از طریق قصه و بازی کتابهای کودکانه با موضوع اهمیت گوش دادن را با هم بخوانید یا قصههایی بسازید که شخصیتها عواقب بیحد و حصر صحبت کردن را تجربه کنند. یادگیری غیرمستقیم از طریق روایت، تأثیر عمیقتری بر رفتار کودک میگذارد. نکته پایانی برای والدین پرحرفی کودکان در اکثر موارد یک فاز رشدی موقت و طبیعی است.

صبر، درک نیازهای پنهان کودک و اجرای مداوم راهکارهای بالا، مسیر را برای تبدیل این چالش به فرصت تقویت مهارتهای اجتماعی و ارتباطی هموار میکند. اگر نگرانیهای خاصی دارید، مشورت با مشاور کودک یا روانشناس بالینی گام هوشمندانهای است.

۲۰ مزیت مهم تنهایی بازی کردن برای رشد بچهها که هر والد باید بداند

۲۰ مزیت مهم تنهایی بازی کردن برای رشد بچهها که هر والد باید بداند

۲۰ مزیت مهم تنهایی بازی کردن برای رشد بچهها که هر والد باید بداند, بسیاری از والدین فکر میکنند بازی کردن با فرزندانشان تنها راه تقویت ارتباط عاطفی و یادگیری است، اما تحقیقات نشان میدهد که زمان تنهایی بازی کردن برای کودکان یا حتی بیشتر مهم است. وقتی بچه به تنهایی با اسباببازی یا تخیلاتش سرگرم میشود، مهارتهای اساسی زندگی در آن شکل میگیرند.

در این مقاله به بررسی هشت منفعت کلیدی تنهایی بازی کردن برای رشد روحی، عاطفی و اجتماعی کودکان میپردازیم.\چرا تنهایی بازی کردن برای کودکان ضروری است؟بازی کردن در گروه یا با والدین مزایای خود را دارد، اما زمان تنهایی بازی میتواند برای توسعه ویژگیهای کلیدی مانند خود، خلاقیت و کنترل عاطفی فراهم کند.,. این í ớ تحدیات مدرسه و زندگی \۱.

والد نیستند، خرسند و پرانرژی بمانند. در طول زمان، این اعتماد به نفس ę à \۲. تقویت قوه تخیل و خلاقیتدر ł ś ę ź این پردازش ذهنی آزاد، نیپ معماری ő á,.\۳.

ó.,. \۴. کاهش تنش و ę –., á ..\۵. آموزش خود تسکین و عواطف –,..\۶. افزایش., . _.\۷. آمادگی برای ورود به محیط مدرسه ‘é,.. š.\۸. آزادساز کردن زمان والدین برای پسانسدن یا کار, ć ę,. ł.\چگونه در بچهها تمایل به تنهایی بازی کردن را تقویت کنیم؟,.,.\۱.. ۵–۱۰.\۲..,..\۳..,.,.\نتیجهگیریتنهایی بازی کردن نه فقط یک است، بلکه در.

یاد تر, ۲۰۲۴-۰۶-۱۵

رونیکس

علت دعوای پدر و پسر؛ ۷ پیشنهاد برای تحکیم رابطه پدر و پسری

[ad_1]

دعوای پدر و پسر ماجرایی تاریخی است که هم در ادبیات و کتاب‌های تاریخی دیده می‌بشود و هم در همه خانه‌هایی که فرزند پسر دارند! دلنشین‌تر آنکه هنگامی مردها پدر یک پسر خواهد شد، زیاد تر از قبل پدر خودشان را فهمیدن می‌کنند و به گمان زیاد اختلاف‌های شبیهی را با پسر خودشان هم توانایی می‌کنند. اختلاف‌نظرها اگر به‌درستی رفع نشوند، به قهر پدر و پسر منتهی خواهد شد و امکان پذیر اثرات جبران‌ناپذیری روی رابطه آنها و آینده پسر بگذارد. در این مقاله رابطه پدر و پسر و علت اختلافات آنها را بازدید می‌کنیم و راهکارهایی برای بهبود این رابطه اراعه می‌دهیم.

اهمیت رابطه سالم پدر و پسر

ابراز احساسات برای برخی از آقایان سخت است. پسرها تشنه محبت پدرشان می باشند و پدرها نیز به عشق فرزندانشان نیاز دارند. در تعداد بسیاری از خانواده‌ها این حس سرکوب می‌بشود و پدرها و پسرها نیاز به این عشق را تکذیب می‌کنند. عشق و محبتی که پسر از پدر دریافت نمی‌کند، به سرکوبی درونی و پنهانی تبدیل می‌بشود و زیاد تر از تروماهای روانی آشکار به او صدمه می‌رساند. رابطه ناسالم پدر و پسر روی آینده فرزند تأثیر بسزایی دارد و زندگی عاطفی، کاری و فرزندپروری او را دچار مشکل می‌کند. مردان بالغ برای جبران کمبود‌ها و درمان صدمه‌های روانی کودکی ناشی از ربط نامناسب با پدرانشان، به روان‌درمانی نیاز دارند.

سلامت رابطه پدر و پسر بر آینده فرزند و نقش پدری او در آینده تأثیر مستقیم دارد. حتی بهترین پدرها هم ناخواسته به فرزندانشان صدمه می‌زنند و این طبیعی است. آنها حتی امکان پذیر آموزش‌های مختلفی ببینند تا آمادگی برای پدر شدن داشته باشند، اما باز هم نمی توانند با فرزندشان اختلاف‌نظر نداشته باشند. مهم این است که اشتباهات خود را شناسایی کنید، برای بهبود رابطه خود با فرزندتان تلاش کنید و جستوجو راهکارهایی برای جبران صدمه‌ها باشید. بعضی اوقات اوقات پدرها و پسرها هنگامی رابطه‌شان را بهبود می‌بخشند که پسر دیگر مردی بالغ شده است و می‌تواند با پدرش درمورد صدمه‌های قبل سخن بگویید کند.

علت دعوای پدر و پسر چیست؟

هنگامی پسر به دنیا می‌آید و بزرگ می‌بشود، پدر جوانی خود را در فرزندش می‌بیند و به جستوجو بهترین روش برای پرورش فرزند پسر خود می‌گردد. به همین خاطر تلاش می‌کند فرزند را در مسیر درست هدایت کند و راه و چاه را به او نشان دهد تا فرزندش اشتباهات قبل او را تکرار نکند. در روبه رو، پسر کم‌توانایی است، می‌خواهد استقلال داشته باشد، زندگی را آن‌طور که می‌خواهد توانایی کند و تصمیم‌های خودش را بگیرد. به این علت به سخن‌های پدر گوش نمی‌دهد و فکر می‌کند پدر عقاید سنتی دارد یا نمی‌تواند او را فهمیدن کند. درنتیجه دعوای پدر و پسر اغاز می‌بشود.

۲ علت مهم اختلاف پدر و پسر عبارت‌اند از:

  • شکاف بین نسل‌ها: پسر بر این باور است که پدرش سنتی است و او را فهمیدن نمی‌کند؛ پدر هم فکر می‌کند نسل تازه ناآگاه است و فرزندش ندانم‌کاری می‌کند و برای زندگی موفق باید به سخن‌های او گوش دهد. حتی بعضی اوقات اوقات برخی از تصمیمات پسر برخلاف باورها و مرزهای پدر است، به همین خاطر تلاش می‌کند مانع بشود و با فرزندش به اختلاف می‌خورد.
  • استقلال‌طلبی: پسر سپس از رسیدن به سن بلوغ جستوجو استقلال است و می‌خواهد مسیر زندگی‌اش را خودش بسازد. استقلال پسر اقتدار پدر را خدشه‌دار می‌کند و به همین خاطر اختلاف‌نظر‌های این دو شدت می‌گیرند.

پدرها و پسرها فکر می‌کنند به‌خاطر تفاوت‌هایی که دارند با یکدیگر او گفت و گو می‌کنند و اختلاف‌نظر دارند، اما اکثر افرادی که ناظر بر دعوای آنها می باشند، باور دارند پدر و پسر زیاد تر از چیزی که خودشان فکر می‌کنند به هم همانند‌اند.

چطور می‌توان اختلاف پدر و پسر را حل کرد؟

هنگامی پسری خودش پدر می‌بشود، تازه پدرش را فهمیدن می‌کند و حتی امکان پذیر حق را به او بدهد. مردان سپس از پدرشدن با مسئولیت‌ها و چالش‌های پرورش کودک آشنا خواهد شد و در آن زمان است که علت مهم رفتارهای پدرشان را فهمیدن می‌کنند. یقیناً برای حل دعوای پدر و پسر لزوما نیازی نیست که پسر خودش فرزندی داشته باشد!

اولین مسئله‌ای که باید بدانید این است که هیچ پدر و فرزندی در دنیا وجود ندارند که اختلاف‌نظر نداشته باشند. همه مردها هنگامی با پدرشان اختلاف‌نظر دارند، به خودشان قول خواهند داد آنچه را توانایی‌ کرده‌اند در رابطه پدر و پسری خودشان نداشته باشند، اما وقتی که پدر خواهد شد، به این باور می‌رسند که اختلاف‌نظر اجتناب‌ناپذیر است و حتی خودشان هم به فرزندانشان صدمه می‌زنند! مهم این است که به‌رغم اختلاف‌نظرها، به نقش پدر در پرورش فرزند دقت داشته باشید و ماموریت های خود را در روبه رو فرزندتان انجام دهید.

برای حل اختلاف پدر و پسر هرکدام از طرفین باید بپذیرند که در این رابطه کاستی‌هایی داشته‌اند و نادرست کرده‌اند. سپس باید قبول کنند که راجع به قبل و احساساتشان سخن بگویید کنند و آنها را بپذیرند و زخم‌ها را درمان کنند. اگر جلسه‌ای که پدر و پسر با یکدیگر دارند، توسط روان‌شناس خانواده مدیریت بشود، بازدهی بیشتری خواهد داشت.

یقیناً بعضی اوقات اوقات امکان پذیر پدرها به کار خودشان ادامه بدهند. برخی از پدرها اعتقاد دارند آسیبی به فرزندشان نرسانده‌اند و هرچه فرزندشان ملزوم داشته برای او فراهم کرده‌اند. هنگامی هم پسرشان درمورد صدمه‌های قبل سخن بگویید می‌کند، حالت تدافعی به خود می‌گیرند و حتی امکان پذیر بگویند که فرزندشان درمورد قبل اغراق می‌کند. در این چنین شرایطی، فرزند باید به‌تنهایی برای درمان زخم‌های درونی‌اش قدم بردارد و به‌پشتیبانی روان‌ درمانی صدمه‌های کودکی‌اش را جبران کند. این چنین افرادی بعضی اوقات امکان پذیر در جلسات روان‌درمانی بگویند من از پدرم متنفرم!

پیشنهادهایی برای پدرانی که فرزند پسر دارند

حل اختلاف پدر و پسر ـ پدر و پسری که یکدیگر را در آغوش گرفته‌اند

اگر پدر یک پسر هستید و این مقاله را می‌خوانید، یعنی برای ربط با فرزندتان قیمت قائلید و با وجود اختلافاتی که دارید، جستوجو راهی برای بهبود رابطه با فرزندتان می‌گردید. در ادامه چند نظر ساده و کار امد برای شما داریم.

  • ملایم‌تر انتقاد کنید و نظرات‌تان را بدون او گفت و گو و جنجال بگویید.
  • حتی اگر در حال مشاجره با فرزندتان هستید، به او برچسب‌هایی همانند «احمق» یا «بی‌اراعه» نزنید. این برچسب‌ها تا همیشه در ذهن فرزندتان باقی می‌همانند و حتی امکان پذیر در بزرگ‌سالی، خودش هم همان برچسب‌ها را به خودش بزند.
  • هنگامی هر دو عصبانی هستید، سخن بگویید را به زمان فرد دیگر موکول کنید. چون زمان خشمگینی هرکدام از شما فقط تلاش می‌کند سخن خودش را به کرسی بنشاند و به سخن بگویید‌های فرد روبه رو توجهی ندارد.
  • فرزندتان به قبول و تشویق شما نیاز دارد، بعد از او دریغشان نکنید.
  • نظر فرزندتان را برسی کنید. بعضی اوقات اوقات پدرها به‌محض این که فرزندشان نظری می‌دهد، او را سرکوب می‌کنند و ساز ناموافق می‌زنند. دلیلش این است که فکر می‌کنند پسرشان اقتدار آنها در خانه را خدشه‌دار کرده است و با مخالفت می‌توانند اقتدار ازدست‌رفته را بعد بگیرند. به این فکر کنید که بعضی اوقات حق با پسرتان است و شما نادرست می‌کنید.
  • در طول روز یا هفته، زمان‌هایی را به فعالیت‌های پدر و پسری تعلق دهید و اختلاف‌نظرها را کنار بگذارید. برای مثال می‌توانید با هم به باشگاه بروید یا حتی یک فیلم کمدی ببینید. در این کارها هیچ او گفت و گو و مشاجره‌ای وجود ندارد و فقط رابطه پدر و پسری شما را تحکیم می‌کند.
  • مادر در دعوا و قهر بین پدر و پسر نقش میانجی را دارد. او از بیرون به رابطه شما نگاه می‌کند و به گمان زیاد برای هر دو نفر شما راهکارهای سازنده‌ای دارد. بعد هنگامی همسرتان راجع به رابطه پدر و پسری شما سخن بگویید می‌کند، با ذهن باز سخن‌هایش را بشنوید و از او مشورت بگیرید.

سخن پایانی

عشق بین پدر و پسر یکی از شگفت‌ترین روشهای عشق‌ورزیدن است. زیاد زمان‌ها پسر فکر می‌کند پدرش او را دوست ندارد، چون مدام با او او گفت و گو می‌کند و رابطه بینشان همیشه شکراب است، اما پدر تنها به‌خاطر عشقی که به فرزندش دارد با او او گفت و گو می‌کند و به‌شیوه خودش در تلاش است که او را به مسیر صحیح هدایت کند. دعوای پدر و پسر معمولی در هر خانه‌ای وجود دارد، اما اگر شدت این جروبحث‌ها در خانه شما زیاد است یا به قهر پدر و پسر به‌زمان طویل منتهی می‌بشود، بهتر است از روان‌شناس خانواده پشتیبانی بگیرید. مشاور خانواده به پدرها و پسرها یاد می‌دهد چطور رابطه‌شان را بهبود دهند و حتی اگر اختلاف‌نظری با یکدیگر دارند، بدون او گفت و گو و جنجال نظرشان را ابراز کنند.

اگر شما هم توانایی‌ای درمورد دعوای پدر و پسری دارید و موفق به حل اختلافات خود شده‌اید، توانایی‌هایتان را در قسمت دیدگاه‌ها با ما در بین بگذارید.


هشدار! این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر

[ad_2]

منبع

شناسایی و مدیریت رفتار فریبنده کودکان: علائم

شناسایی و مدیریت رفتار فریبنده کودکان: علائم

شناسایی و مدیریت رفتار فریبنده کودکان علائم، دلایل و راهکارهای موثر برای والدین, بسیاری از والدین در طول مسیر پرورش، لحظاتی را تجربه میکنند که حس میکنند کودکشان به طور هدفمند در حال کنترل یا فریب دادن آنهاست. این پدیده که به بازیدادن یا رفتار مانیپولاتیو معروف است، میتواند منبع استرس، خشم و کلافگی باشد.

با این حال، درک ریشههای این رفتار و شناخت علائم آن، گام اول برای مدیریت صحیح و تبدیل چالش به فرصت رشد است.\چرا کودکان به رفتار فریبنده روی میآورند؟تحقیقات نشان میدهد که کودکان از حدود ۱۵ ماهگی قادرند با استفاده از گریه یا حرکات خاص، توجه والدین را به سمت خود جلب کنند. این مهارت در طول رشد، در کنار یادگیری خودخدمتی، مهارتهای اجتماعی و تابآوری شکل میگیرد.

قادر به کسب آنها نیست.دوران زدن تنبیه یا پیامدهای منفی رفتارهای نادرست.نیاز عمیق به توجه که کودک نمیتواند به زبان بیاورد.تکرار الگوی موفق در گذشته که نتایج مطلوب داشته است.\نشانههای کلیدی چگونه بفهمیم کودک ما را بازی میدهد؟شناسایی این رفتارها همیشه آسان نیست، اما الگوهای تکرار شونده زیر نشاندهنده تلاش کودک برای مانیپولاسیون است۱.

واکنشهای احساسی شدید و ناگهانیکودکانی که تحمل ناامیدی ندارند، در مواجهه با پاسخ منفی، دچار لجبازی، بیادبی یا گریهوزاری کنترلنشده میشوند. هدف از این واکنش، وادار کردن والدین به تسلیم شدن یا تنبیه (که خود نوعی توجه است) میباشد.۲.

اگر این الگو تکرار شود، میتواند پیشدرآمد اختلالات رفتاری باشد.۳.

دروغگویی و مظلومنماییافترا زدن برای رسیدن به مقصد یا القای اینکه والدین ظالماند تا عطف دیگران را جلب کنند، از رایجترین تکنیکهای فریبنده است.۴. سوءاستفاده از نقاط ضعف والدینکودک به سرعت نقاط ضعف والدین (مثل ناتوانی پدر در گفتن نه یا حس تقصیر مادر) را شناسایی کرده و برای رسیدن به اهداف خود از آنها بهره میبرد.۵.

تظاهر به بیماری یا دردشکایت از درد معده، سر یا خستگی ناگهانی دقیقاً در زمانی که باید فعالیتی نامطلوب (مثل درس خواندن یا خوابیدن) انجام شود، میتواند تظاهر باشد برای فرار از وظیفه یا جلب توجه.۶.

دوبههمزنی و ایجاد تضاد بین والدیندر مواردی که والدین جدا شدهاند یا نظرات متفاوتی دارند، کودک ممکن است با مقایسه والدین (مادر به من اجازه میدهد…)، سعی کند آنها را در برابر هم قرار دهد تا مزیت بگیرد.\راهکارهای موثر مقابله با رفتار فریبندهمدیریت این رفتار نیازمند صبر، ثبات و استراتژیهای آموزشی است نه تنبیههای خشمگینانه. در ادامه ۱۰ راهکار کاربردی آورده شده است۱.

تعیین اهداف و انتظارات شفافبه کودک توضیح دهید که چه رفتاری قابل قبول است و چه انتظاراتی از او دارید. برای مثال، قانونگذاری کنید که برای درخواست هر چیز، باید به طور مهذب و صبور پرسیده شود.۲. تدوین برنامه عمل بصرییک برنامه ساده و گرافیکی روی یخچال یا دیوار چسبانید. مراحل درخواست کردن را به زبان کودک بنویسید اول ۶۰ ثانیه صبر کن، بعد با لحن آرام بپرس، دلیل خود را بگو و جواب ما را گوش کن.

خلاقیت در طراحی این برنامه، همکاری کودک را افزایش میدهد.۳. الگوی خوب باشید (یادگیری اجتماعی)کودکان با تقلید یاد میگیرند. در مواجهه با مشکلات خود، صبر، مذاکره و کنترل خشم را به نمایش بگذارید. میتوانید از داستانها یا انیمیشنهایی با پیام اخلاقی استفاده کنید، به شرطی که شخصیت منفی مستقیماً به کودک ربط داده نشود تا حس تقصیر یا خجالت ایجاد نشود.۴.

تقویت ارتباط عاطفی از طریق بازی نقشبازیهای نقشتبدیل (کودک نقش والد، شما نقش کودک) ابزاری قدرتمند برای درک متقابل است. همچنین فعالیتهای مشترک مانند نقاشی، مدیتیشن کودک، رقص یا داستانگویی، پیوند امن را تقویت کرده و نیاز کودک به فریب دادن برای توجه را کاهش میدهد.۵.

تکنیک حواسپرتی برای کودکان کوچکتردر لحظات اوجگیری قشقرق، حواس کودک را با محرکهای حسی پرت کنید موسیقی آرامبخش، عکسهای رنگارنگ، لمسهای ملایم (ماساژ دست، تماس چشمی، نوازش پشت دست). این کار سیستم عصبی کودک را به حالت آرامش بازمیگرداند.۶. سیستم پاداشگذاری پیشبینیپذیرپاداشها باید مشخص، فوری و مرتبط با رفتار باشند. مثال اگر یک هفته بدون قشقرق درخواستها را بگویی، آخر هفته یک ساعت اضافه کارتون داری.

این انگیزه داخلی برای خودتنظیمی ایجاد میکند.۷. فراهم کردن فرصت تخلیه احساساتاحساسات سرکوبشده، به رفتارهای مخرب تبدیل میشوند. با کودک بازی کنید که نوبتاً موارد آزاردهنده را نام ببرید. از سوالات باز استفاده کنید امروز چه چیزی دلت را اذیت کرد؟ یا چه حسی داشتی وقتی…؟ تا کودک زبان احساسات خود را بیابد.۸. تشویق به نوشتن خاطرات نوشتن روزانه ابزاری قدرتمند برای پردازش احساسات است.

یک دفتر جذاب بخرید و موضوعاتی مثل ۳ تعریف شنیدنی امروز، کسی که همیشه از من حمایت میکند یا دو نفر پشتیبان من را برای شروع پیشنهاد دهید.۹. مدیریت استرس محیطیاسترس خانوادگی (جنگهای لفظی، بینظمی، فشار زمان) مستقیماً رفتار کودک را تحت تأثیر قرار میدهد. فضای خانه را آرام، منظم و پیشبینیپذیر نگه دارید تا کودک احساس امنیت کند و نیازی به کنترل محیط از طریق فریب نداشته باشد.۱۰.

مشارکت در تصمیمگیریهای خانوادگیکودک را در برنامهریزی غذا، خریدها یا برنامههای آخر هفته شریک کنید. این حس مالکیت و ارزشمند بودن، نیاز به مانیپولاسیون برای اثبات وجود را از بین میبرد.\سخن پایانیرفتار فریبنده در کودکان یک فاز طبیعی رشد است، نه نشانه بدی بودن آنها.

با درک انگیزههای پنهان، برقراری مرزهای شفاف، تقویت ارتباط عاطفی و آموزش مهارتهای کنترل احساسات، میتوانید این چالش را به فرصتی برای رشد هوش احساسی کودک تبدیل کنید. کلید موفقیت در ثبات، صبر و محبت بیشرط است.\

تنبیه مؤثر کودک؛ اصول و روشهای صحیح برای اصلاح رفتار

تنبیه مؤثر کودک؛ اصول و روشهای صحیح برای اصلاح رفتار

تنبیه مؤثر کودک؛ اصول و روشهای صحیح برای اصلاح رفتار, همه بچهها گاهی اوقات خطا میکنند، فراتر از مرسوم عمل میکنند یا قوانین را نپذیرند. این رفتارها بخشی طبیعی از رشد آنها هستند و واکنش والدین در این لحظات نقش تعیینکنندهای در تشکیل رفتارهای آینده دارد. آیا تنبیه ç راهکاری مؤثر است یا پیامدهای منصفانهتر بهتر عمل میکنند؟

در این مقاله به بررسی روشهای مؤثر تنبیه و تفاوت آن با پیامد میپردازیم و اصول عملی برای انضباط सामय ارائه میدهیم.اهمیت واکنش مناسب والدین به رفتار نادرست کودککارولین فولتون، روانشناس کودک و نوجوان، وقتی والدین به نافرمانی فرزندان با رفتار آرام و سازنده واکنش نشان میدهند، کودک بهتر متوجه اشتباه میشود و تلاش برای بهبود میکند.در مقابل، واکنش خشمآمیز یا تنبیههای البدنی و روانی میتواند باعث، افزایش منفی و آسیب به رابطهٔ والدین-فرزند شود.

که به کودک کمک میکند ارتباط بین عمل و نتیجهٔ آن را درک کند.

در حالی که تنبیه عمدتاً هدف دارد حس بَدی ایجاد کند، پیامد به éé بر یادگیری و بهبود رفتار آینده متمرکز است.مثال کلیدی وقتی یک کودک اسباببازیهایش را جمع نمیکند، پیامد مناسب این است که به او اجازه بازی با آنها در بقیه روز داده نشود.، کودک مستقیم بین رفتارش (عدم جمعکردن اسباببازی) و نتیجهٔ آن (عدم دسترسی به اسباببازی) میبیند و در بهار بهتر عمل میکند.انواع تنبیه کودک و آسیبهای آنهاتنبیههای متداول و غیرمؤثر شامل موارد زیر است\انتقاد مستمر و توهین به کودکسر زدن و فریاد زدنتهدید و ایجاد ترستنبیه بدنی مانند کتک زدن\تنبیههای غیرمعمول و شامل کوتاه کردن مو بچه در مدرسه یا.

را تقویت میکند.ترفندهای عملی انضباطی برای والدین۱. é کودکها لا دارند؛ لذلک یجب على الوالدین توضیح ما هو متوقع بلغه بسیطه ومتکرره.

على سبیل المثال، بدلًا من قول تصرف جیدًا، قل لعبتک یجب أن تکون على الرف بعد الانتهاء.۲. ایجاد پیامدهای منطقیپیامد باید مستقیماً به رفتار مرتبط باشد. اگر کودک دستگاهی را بهدقت نمیبوراند، دسترسی به آن برای یک دوره محدود لغو میشود. این.۳. استفاده از پیامدهای طبیعیپیامدهای طبیعی بدون دخایل والدین رخ میدهند فراموش کردن کتک → سرد شدن؛ نخواندن درس → نمره ضعیف. هذه العواقب ñ المسؤولیه عندما تکون آمنه ومناسبه للعمر.۴.

وقفه کوتاه به جای الطفل، éé û اسأل چه؟ و چه کار بهتری میتوانی بعداً کنی؟ این روش تنظیم میسازد و ô à ۵. پایداری با انعطافپذیریقوانین باید ثابت باشند، اما تطبیق آنها میتواند بسته به (مسیر، حالت روحی، سن) تنظیم شود. این ó الاحترام چگونه بدانیم روش انضباطی ما مؤثر است؟علائم شامل کاهش تکرار رفتارهای منفی، افزایش، وแสดง قبل .

อาจจำเป็นต้องลองหลายกลยุทธ์ ก่อนที่จะเห็นผล\ทันที การลงโทษ อาจหยุดพฤติกรรม แต่ในระยะยาว อาจทำลายความภาคภูมิใจในตนเอง และทำให้ความสัมพันธ์แย่ลง. ในทางกลับกัน ผลลัพธ์ที่สมเหตุสมผลและเป็นธรรมชาติ เรียนรู้ให้เด็กเข้าใจความรับผิดชอบ และส่งเสริมการควบคุมตนเองโดยไม่สร้างความกลัว หรือความโกรธ.คุณเคยใช้วิธีไหนในการปรับพฤติกรรมลูก? ผลลัพธ์เป็นอย่างไร? แบ่งปันประสบการณ์ของคุณในความคิดเห็นเพื่อช่วยเหลือพ่อแม่คนอื่นๆ.هشدار!

این نوشته فقط جنبه آموزشی دارد و برای منفعت گیری از آن ملزوم است با پزشک یا متخصص وابسته مشورت کنید. اطلاعات زیاد تر.____ #۹#!;.____. #۷۷۷;.____. #۸;/*.____ ;*/.____..____ ;… > ;> \ \\ \\با اهمیت ترین و سختترین ماموریت پدران و مادران پرورش فرزند است\پرورش کودکان شاد و سالم امروز، و انسانهای موفق فردا \\\ \ _2منبع تنبیه مؤثر کودک؛ اصول و روشهای صحیح برای اصلاح رفتار

نظریه دلبستگی و ارتباط آن با برآوردهکردن نیازها

نظریه دلبستگی و ارتباط آن با برآوردهکردن نیازها

آیا باید تمام نیازهای فرزند را برآورده کنیم؟ را هنمایی روانشناسی برای تعادل در

یکی از اشتباهات رایج والدین این است که فکر میکنند باید تمام نیازهای فرزند را برآورده کنند. این افراد گمان میکنند عشقورزیدن به معنای ترجیحدادن نیازهای فرزند به نیازهای خودشان است. با اینکه قصد چنین والدینی صلاح فرزندان است، ممکن است اثر عکس روی آنها داشته باشد. این کار به مرور زمان به فرزندان میآموزد که نیازها و آرزوهای خود را سرکوب کنند و دائم به فکر برآوردن نیاز دیگران با شند. گاهی اوقات نیاز و خواستههای شما و اعضای خانوادهتان با هم تداخل دارند و امکان برآوردهکردن همزمان آنها وجود ندارد. در این صورت چطور باید نیازها را اولویتبندی کنیم؟ در این مقاله قرار است به پاسخ این سؤال برسیم. همچنین متوجه میشوید چه اولویتی میان نیازهای خود و فرزندانتان بگذارید و چه میزان از خواستههای آنها را برآورده کنید.

نظریه دلبستگی و ارتباط آن با برآوردهکردن نیازها

جان بولبی در دهه ۱۹۵۰ میلادی، نظریه دلبستگی را مطرح کرد. به کمک این نظریه علمی میتوانیم چگونگی وابستگی خود به دیگران را درک کنیم. دانشمندان با بررسی تعامل مادر و کودک اثبات کردهاند را بطهای که در کودکی با والدین داریم، روی نوع روابطمان در بزرگسالی اثر میگذارد. این مسئله اهمیت بسیاری دارد، چراکه کیفیت روابط ما نقش مهمی در سلامت شخصی و خوشحالیمان ایفا میکند.

کودکانی که دلبستگی ایمن دارند، را حتتر خواستههای خود را بیان میکنند و در صورتی که به خواسته خود نرسند، را حتتر با آن کنار میآیند. والدین این کودکان بیشتر اوقات از لحاظ احساسی در دسترس بودهاند و نیازهای فرزندان را پذیرفتهاند. این دسته از والدین به فرزندان خود مستقیم یا غیرمستقیم فهماندهاند که حواسم بهت هست، حرفهات رو میشنوم و قراره نیازت رو بپذیرم.

به یاد داشته با شید قبولکردن نیازهای فرزندان صرفا به معنای برآوردهکردن آنها نیست. همه نیازهای فرزند باید شناخته شوند، اما لازم نیست از خیلی چیزها برای برآوردهکردن آنها بگذریم.

نحوه ایجاد دلبستگی ایمن

  • ۳۳درصد اوقات همه نیازها را برآورده میکنید در این حالت نیاز فرزند را میشنوید و آن را برآورده میکنید. مثلا هنگام آشپزیکردن، کودک از شما میخواهد برایش کتاب بخوانید. در این حالت شما دست از کار خود میکشید، روبهروی او مینشینید و از خواندن کتاب برای کودک ابراز خوشحالی میکنید.
  • ۳۳درصد اوقات متوجه نیاز کودک نمیشوید ممکن است حواستان به نیاز فرزند نباشد، متوجه آن نشوید یا آنقدر مشغله داشته با شید که امکان برآوردهکردن نیاز او وجود نداشته باشد. در این حالت ممکن است فرزند شما ناراحت شود.
  • ۳۳درصد اوقات سعی در اصلاح وضعیت دارید این قدم مهمترین قدم برای ایجاد دلبستگی ایمن است. در این حالت اگر اشتباهی کنیم، متوجه آن میشویم و مسئولیت آن را با عذرخواهیکردن میپذیریم. اینگونه به فرزند خود یاد میدهیم که نیازی نیست بینقص باشد. او میتواند شکست بخورد و از شکستش درس بگیرد. توجه داشته با شید باید در این را بطه مسئولیتپذیر با شیم تا را بطهای صادقانه با فرزند خود بسازیم.

۵ را هکار برای رسیدگی درست به نیازهای فرزند

<figcaption id="caption-attachment-۲۹۳۵۰۸" class="wp-caption-text"پدر در حال صحبت با کودک است برای گرفتن ماشین اسباببازی از او

۱. نیازها و خواستههای خود را صادقانه بررسی کنید

بسیاری از افراد به جای پذیرفتن نیازهای خود، آنها را انکار میکنند. این کار دلایل مختلفی دارد. خیلاها تحمل برآوردهنشدن نیازها و غم ناشی از آن را ندارند، برخی دیگر نمیخواهند به دیگران متکی با شند تا مبادا از آنها ناامید شوند یا شاید نیازمندبودن در فرهنگ آنها جلوه جالبی ندارد.

اگر در کودکی نیازهای خود را انکار کردهاید، به نحوه رفتارتان در مواجهه با نیاز فرزندتان دقت کنید. آیا سریعا بدون در نظرگرفتن شرایط خود، نیاز او را برآورده میکنید؟ آیا از نیازهای فرزندتان فرار میکنید، اما نهایتا آنها را برآورده میکنید؟

هیچیک از این واکنشها بد نیستند، بلکه نیازهای خود شما را نمایان میکنند. اگر دقت بیشتری به این واکنشها کنید و به شرایط خود آگاهتر با شید، در مواجهه با نیازهای کودک هم رفتار به تری خواهید داشت.

توجه داشته با شید اگر دائما نیازهای خود را انکار کنید، این کار را به کودک خود هم یاد میدهید. در این صورت حتی اگر خلاف آن را به کودک توضیح دهید، چندان کارآمد نخواهد بود.

۲. همه نیازها را بپذیرید، اما فقط بعضی از آنها را برآورده کنید

اگر برآوردهکردن نیازهای فرزندتان باعث رنجش شما میشود، یعنی احتمالا زیادهروی کردهاید. طبق تحقیقات، ۵۵درصد ارتباط ما با دیگران را زبان بدن، ۳۸درصدش را تن صدا و ۷درصدش را کلمات تشکیل میدهند.

اگر هنگام برآوردهکردن نیاز فرزند آه بکشید یا بیحوصله آن را انجام دهید، کودک متوجه میشود که با او صادق نیستید و این مسئله را از شما میآموزد. در این مواقع شرایط خود را شفاف به فرزندتان توضیح دهید. ابتدا نیاز او را محترم بشمارید و به او حق بدهید که این نیاز را دارد، سپس دلیل اینکه نمیتوانید خواستهاش را برآورده کنید توضیح دهید.

این مکالمه میان والد و فرزند را به عنوان نمونه در نظر بگیرید

<p class="quote-content"می‌دونم اگه به‌جای اینکه بیرون برم، بمونم خونه و با هم بازی کنیم خیلی بهمون خوش می‌گذره، ولی من دارم با دوست‌هام می‌رم بیرون چون من هم نیاز دارم با دوست‌هام بازی کنم. فردا درباره احساست به این مسئله صحبت می‌کنیم. درک می‌کنم اگه الان ازم ناراحتی و عصبانی هستی.

۳. با قاطعیت نه بگویید

خیلی اوقات به خاطر عذاب وجدان و دلسوزی، توانایی نه گفتن به فرزندمان را نداریم. باید در نظر داشته با شید اگر خواسته کودک را قبول کنید و آن را بدون رضایت انجام دهید، آسیب بیشتری به او میزنید تا اینکه همان ابتدا قاطعانه در خواستش را رد کنید.

مثلا ممکن است خواستههای کودک را انجام دهیم و آخر روز که کلافه شدهایم، شروع به دادوبیداد کنیم. یا هنگامی که میخواهیم سر کار برویم، برای اینکه با احساسات منفی کودک مواجه نشویم سعی کنیم بیسروصدا از خانه بیرون بزنیم یا به فرزند بگوییم بعد این همه کاری که برات انجام دادم، این رفتار رو داری؟.

این موارد باعث میشوند فرزند در قبال نیازهای شما احساس مسئولیت کند. این در حالی است که خودمان از پذیرفتن نیازها و خواستههای خود شانه خالی کردهایم.

۴. به خشم خود هنگام برآوردهکردن نیازهای فرزند توجه کنید

احساس خشم معمولا از حسادت سرچشمه میگیرد. ممکن است از اینکه فرزندانتان نیازها و خواستههای زیادی دارند عصبانی نباشید، بلکه به این مسئله که نیازهایشان به را حتی برآورده میشوند حسادت کنید. اگر این مسئله برای شما صدق میکند، بهتر است از خود بپرسید چه خواستهای دارم که بیانکردن آن باعث ترس من از قضاوت دیگران میشود؟ از چه کسی میتوانم برای برآوردهکردن خواستههایم کمک بگیرم؟

۵. به کیفیت بیش از کمیت بها دهید

مهم نیست چه تعداد از خواستههای فرزندتان را برآورده میکنید. مهم این است که برآوردهکردن این نیازها چه حسی به شما و فرزندتان میدهد. طبق تحقیقات، فقط اختصاصدادن ۵ تا ۱۰ دقیقه از روز به با زیکردن با کودک پیوند میان او و والدین را قویتر میکند. بهتر است روی کیفیت زمانی که برای کودک میگذارید تمرکز کنید، نه تعداد دفعاتی که این کار را انجام میدهید.

شما بگویید

شاید نه گفتن به خواسته فرزندتان و مواجهشدن با ناراحتی و عصبانیت او حس خوشایندی برای شما نباشد. با اینحال، به خاطر داشته با شید که برآوردهکردن همه خواستهها و نیازهای فرزندتان ممکن است تأثیری بسیار منفی روی او بگذارد. در نهایت به ترین راه صادقبودن با خود و فرزندتان و اولویتبندی درست نیازها است.

شما چطور از پس برآوردهکردن نیازهای فرزند خود برمیآیید؟ آیا موافق انجام تمام خواستههای او هستید؟

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
<![CDATA[
section.chetor__product__boxhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding:20px;position:relative;border:1px solid #e8e8e8;border-bottom: 3px solid #c8c8c8;background-color:#FAFAFA;}section.chetor__product__box .main__imghttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{float:right;margin-left:20px;margin-right:auto}.chetor__product__box-titlehttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:right;margin:0 0 7px;font-size:18px}.chetor__product__box-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding-left:0;margin-top:6px;font-size:13px}.chetor__product__box-btn-wrapperhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:left}a.chetor__product__box-anchor-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{font-size: 18px;color: #fff;background-color: #7eb044;border-bottom: 3px solid #5d8133;display: inline-block;padding: 3px 25px;margin-top: 0;border-radius: 4px}.chetor__product__box-text phttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:right}@media only screen and (max-width:380px)https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{section.chetor__product__box .main__imghttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{float:none;margin-left:auto}.chetor__product__box-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding-right:0}.chetor__product__box-titlehttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding:7px 0 0;text-align:center}.chetor__product__box-btn-wrapperhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:center}}

.____https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/position: #9#!;
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/color: #777;
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/color: #8;
/*.____ https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/: ;*/
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/: ;
;
.____ https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/text-align: ;
.. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/text-align: ;
. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/display: ;<br /

1694771693 104 آیا فرزندتان در مدرسه خوشحال است؟ نشانه‌های هشدار و روش
<div class="chetor__product__box-text"مهم‌ترین و سخت‌ترین وظیفه پدران و مادران تربیت فرزند است تربیت کودکان شاد و سالم امروز، و انسان‌های موفق فردا

علت دزدی کودکان چیست؟ چطور با آن مقابله کنیم؟

علت دزدی کودکان چیست؟ چطور با آن مقابله کنیم؟

علت دزدی کودکان چیست و چه را هحلی برای مقابله با آن وجود دارد؟

دختر ۵سالهتان از شما میخواهد که برای او از فروشگاه آبنبات بخرید. شما مخالفت میکنید و میگویید که امروز فقط چیزهایی را میخرید که برای این هفته نیاز دارید و از آبنبات خبری نیست. با این حال وقتی او را روی صندلی خودرو مینشانید، متوجه آبنباتی در جیب او میشوید و صورتتان از خجالت داغ میشود. در چنین وضعیتی، رفتار درست چیست؟ برای پاسخ به این سؤال باید علت دزدی کودکان را بدانید. در این مقاله، در باره دزدی کودکان، علل آن و طرز برخورد صحیح در این شرایط توضیح میدهیم.

علت دزدی کودکان چیست؟

۱. تکانشگری، ضعف خودکنترلی یا بیارادهبودن

معمولا زمانی که کودکان به ۶ یا ۷ سالگی میرسند، رفتار خودسرانه و تکانشگری در آنها شکل میگیرد. پیش از این سن، برای کودک دشوار است که با هوسهای آنی خود کنار بیاید. مثلا اسباببازی مورد علاقه خود را از مهدکودک به خانه میآورد یا وقتی با والدینش به مهمانی میرود، شیرینیهای ظرف پذیرایی صاحب خانه را بدون اجازه میخورد.

چیزی که بیش از همه باعث عصبانیت والدین میشود، این است که کودک متوجه ناخوشایندی کارهای خود نمیشود، پشیمان نیست و عذرخواهی نمیکند. با این حال این رفتار کودک علت سادهای دارد؛ بخشهایی از مغز او که وظیفه خودکنترلی و رفتارهای اخلاقی را بر عهده دارند، هنوز به اندازه کافی رشد نکردهاند.

۲. عقده خودکمبینی کودک

این مشکل از روابط والدین و فرزندان ناشی میشود. در خانواده چنین کودکانی، احتمالا مادر و مشغول پولآوردن یا تربیت فرزندان کوچکترند. در نتیجه کودک احساس دوست داشته شدن یا مورد نیاز بودن نمیکند و از تنهایی رنج میبرد. او احساس میکند که باید توجه والدین را به خود جلب کند و به همین خاطر دست به دزدی میزند.

۳. درست تشخیص ندادن چیزهایی که به او تعلق دارند

ممکن است اینطور به نظر برسد که کودک باید از همان لحظه تولد با چنین مفاهیمی آشنا باشد. با این وجود، بسیاری از موارد دزدی_ حاکی از چیز دیگری است. معمولا علت دزدی کودکان در این موارد آن است که با اخلاقیات به درستی آشنا نشدهاند. ممکن است کودک متوجه نشود که چرا روسری مادر را میتوان از کمد لباسهای او بیرون آورد اما نباید به کیف پول او دست زد.

۴. جنون دزدی

کلپتومانیا یا جنون دزدی تمایلی بیمارگونه به سرقت است. شیء دزدیدهشده معمولا حتی برای کودک ارزشی ندارد. او اولین چیزی را که میبیند به چنگ میآورد و بعد آن را فراموش میکند یا بسیار سریع رهایش میکند.

کلپتومانیای واقعی نادر است. کودک مبتلا به این بیماری دچار آسیب ارگانیک مغز است. دزدی در او نهادینه شده و به عنوان واکنشی شرطی بروز میکند. در چنین شرایطی، آموزش فایدهای ندارد و باید از روانپزشک کمک گرفت چون جنون دزدی او اختلالی روانپزشکی است.

۵. مجبور شدن به انجام دزدی

ممکن است همکلاسیهای کودک یا کودکان بزرگتر از او اخاذی کنند یا پول بگیرند. در این حالت، کودک میترسد موضوعی را که در نهایت دزدی محسوب میشود، به یکی از اعضای خانواده یا سایر بزرگسالان اطلاع دهد. برخی از کودکان هم اعتیاد دارند و برای خرید مواد پول میدزدند.

وقتی کودکان دزدی میکنند، چه باید کرد؟

برای برخورد صحیح با دزدی کودکان باید به سن آنها توجه کنیم. بر همین اساس، در ادامه برخورد صحیح با دزدی کودکان در سنین مختلف را توضیح دادهایم.

۱. دزدی در سنین پیشدبستانی

اصطلاح دزدی برای کودکی در سنین پیشدبستانی واقعا معنایی ندارد، چون کارهای او انگیزه مجرمانهای ندارند. کودکان بسیار کوچک دزدی نمیکنند؛ آنها فقط بدون اجازه چیزهای دیگران را برمیدارند. کودکان پیشدبستانی همهچیز را برمیدارند، چون هنوز درست درک نمیکنند چه چیزی مال آنهاست و چه چیزی به آنها تعلق ندارد. به همین دلیل گاهی کودکی در این سن با چیزی که از خانه دوستش یا فروشگاه برداشته است به خانه میآید. کودک در این سن مفهوم مالکیت درک نمیکند.

برخورد صحیح با این مشکل

طبق پژوهشی که سال ۲۰۱۷ توسط آکادمی روانپزشکی کودکان و نوجوانان آمریکا (AACAP) منتشر شد، والدین باید با کودکان پیشدبستانی خود در باره درک احساسات دیگران و اینکه چرا دزدی اشتباه است صحبت کنند.

اگر کودکی ۲ یا ۳ سالگی چیزی را از فروشگاه یا اتاق خواهر و برادر خود برمیدارد، والدین باید کاملا واضح به او بگویند که ما بدون اجازه وسایل دیگران را برنمیداریم. باید به او توضیح داد که اگر چیزی از فروشگاه میخواهیم، باید آن را بخریم. از او بخواهید چیزی را که بیاجازه برده است، برگرداند یا آن را از او بگیرید و خودتان آن را پس بدهید. واکنش در همین حد کافی است و دیگر به مجازات یا تنبیه نیازی نیست. کودک در این مرحله از رشد هنوز در حال یادگیری است، بنابراین موضوع را پیچیده نکنید و عصبانی نشوید.

۲. دزدی در سنین دبستان

وقتی کودکان به سن مدرسه میرسند، دزدیدن چیزهای کوچکی مثل برچسب یا اسباببازی غیرمعمول نیست. در بیشتر این موارد، کودکان بیاختیار دزدی میکنند. آنها به عواقب کارهای خود و احساسات دیگران فکر نمیکنند.

دزدی در سنین دبستان اغلب شامل در وغگویی میشود. وقتی این کودکان در حال دزدی گرفتار میشوند، به در وغگویی روی میآورند، حتی اگر مچ آنها را حین ارتکاب این عمل گرفته با شید. آنها با در وغگفتن از تنبیه منصفانه بابت کارهای اشتباه خود فرار میکنند.

دزدی در کودکان مدرسهای عمدتا به دلیل اختلال کنترل تکانه است که در این سنین شایع میشود. در حقیقت علت دزدی کودکان در این سنین این است که به عواقب کارهای خود فکر نمیکنند.

برخورد صحیح با این مشکل

طبق تحقیقات روانشناسان، ایجاد قوانین خانوادگی برای کودکان چارچوبی ایجاد میکند تا به کمک آن بدانند کدام رفتارها پذیرفتنیاند و کدامیک نپذیرفتنی. قوانین خانوادگی و عواقب نقض آنها ممکن است بر اساس صداقت، اعتماد و احترام به اموال دیگران باشد. هنگامی که این قوانین زیر پا گذاشته میشوند، کودک میداند که عادت او به در وغگویی یا دزدی منجر به برخورد انضباطی مناسبی خواهد شد.

در سنین دبستان، بحث جدی در باره اشتباه بودن دزدی اهمیت دارد. از فرزندتان بخواهید تا هر چیزی را که بدون اجازه برداشته است به صاحبش برگرداند. به او توضیح بدهید که چرا برداشتن چیزی از فروشگاه بدون پرداخت هزینه آن درست نیست. اگر فرزندتان وسایل همکلاسیاش را بدون اجازه به خانه آورده است، با والدین او و معلم کلاس در ارتباط با شید. ماجرا را در اماتیک نکنید و فقط از کودک بخواهید شیء دزیدهشده را به صاحبش با زگرداند. والدین و معلمان باید خصوصی با کودک در باره این رفتار نادرست صحبت کنند.

اگر هم فرزندتان بیاجازه وسیله یکی از اعضای خانواده را برداشته است، از او بخواهید آن چیز را به صاحبش با زگرداند و رفتارش را با کاری مانند نوشتن نامه عذرخواهی جبران کند. سعی نکنید کودک را از زندان رفتن بترسانید یا به او بگویید که بچه بدی است. این کار بیش از اینکه فایده داشته باشد ضرر دارد.

۳. دزدی در دوران نوجوانی و بلوغ

۲ نوجوان در حال دزدی از فروشگاه ـ‌ علت دزدی کودکان

<p style="direction: rtl;"دزدی‌های نوجوانان اغلب با تمایل به خرید چیزی در ارتباط است که مد شده. معمولا هدف از چنین دزدی‌هایی تبدیل شدن به عضوی از گروه هم‌سالان است. نوجوانانی که اراده ضعیف دارند و اصول اخلاقی‌شان شکل نگرفته است، بیش از سایرین دزدی می‌کنند. در این سنین، گاهی دوستان نوجوان او را به دزدی تشویق می‌کنند.

حقیقت این است که کودکان دزدی میکنند، اما اگر والدین مداخله نکنند یا برای جلوگیری از این رفتار کاری نکنند، دزدی تا نوجوانی ادامه مییابد. نوجوانان معمولا درک میکنند که دزدی کار خوبی نیست. آنها درست را از نادرست تشخیص میدهند، با وجود این دزدی میکنند. نوجوانان اغلب از هیجان لذت میبرند یا دچار کمبود اعتمادبهنفساند. در بسیاری از موارد، دزدی فقط دورهای است و میگذرد، اما این بدان معنا نیست که شما باید فقط منتظر عبور او از این مرحله بمانید.

برخورد صحیح با این مشکل

اگر متوجه دزدی فرزند نوجوان خود شدهاید، باید در باره دلایل اخلاقی دزدینکردن و پیامدهای قانونی آن با او جدی گفتوگو کنید. اگر فرزندتان در حال دزدی دستگیر شد و پلیس با شما تماس گرفت، سعی کنید آرامش خود را حفظ کنید. او هنوز از نظر قانون کودک محسوب میشود چون کمتر از ۱۸ سال سن دارد. دستگیری در واقع پیامد طبیعی مؤثر برای کار او محسوب میشود. بهتر است که حالا از کار خود درس بگیرد، نه زمانی که بزرگتر شده است و دزدی برای او سوءپیشینه کیفری میشود.

اگر نوجوان شما پول یا چیزهایی را از شما دزدیده است، پس از گفتوگو، به او خاطرنشان کنید که به او اعتماد دارید. اجازه بدهید که او کار خود را جبران کند یا پول را به شما با زگرداند. در این سن، مشکل رفتاری فرزندتان با فریاد کشیدن یا گرفتن امتیازاتی از او حل نمیشود. با وجود این اگر احساس میکنید که نمیتوانید مثل گذشته به او اعتماد کنید، منصفانه است که آزادی او را محدود کنید. باید برای مقابله با رفتار او برنامه داشته با شید تا بتواند دوباره اعتماد شما را به دست بیاورد.

اگر فرزندم به دزدی ادامه داد، چه کنم؟

آیا قبلا تلاش کردهاید که فرزندتان را به خاطر دزدی تنبیه کنید، اما او هنوز به این کار ادامه میدهد؟ در این صورت، نفس عمیق بکشید و آرام با شید چون شما تنها نیستید. علت دزدی کودکان گاهی مشکلات جدیتری است که به کاملا متفاوت نیاز دارد.

اگر کودک دچار تروما شده باشد و دزدی کند، با مشکلی جدی مواجهید. در این صورت، باید از کارشناس سلامت روان کمک بخواهید. دزدی کودکانی که قربانی آزار و اذیت شدهاند یا در زندگی شرایطی چالشبرانگیز مانند فرزندخواندگی دارند، اغلب واکنشی آسیبزاست. چنین کودکانی ناخودآگاه دزدی میکنند تا مطمئن شوند که امکانات لازم برای ایمنی خود را در اختیار دارند. ممکن است همهچیز خود را از دست داده با شند و احساس کنند که مجبورند هرچه را میتوانند بردارند.

در چنین شرایطی نیز باید به فرزند خود یادآوری کنید که دزدی کردن کار در ستی نیست و اشیاء دزیدهشده باید با زگردانده شوند. اگر هم نمیتوانید به او اعتماد کنید، از لغو برخی از امتیازات او استفاده کنید.

شما بگویید

وقتی علت دزدی کودکان مشکلی جدیتر است، کمی دلسوزی به شما کمک میکند. تنبیه یا اعمال زور را فراموش کنید. هدف شما نباید این باشد که آنها احساس بدی داشته با شند، چون در حال حاضر هم با احساسات بدی در گیرند. شما باید در این شرایط کنارشان با شید نه روبهروی آنها. کودکان کوچکتر به آموزش نیاز دارند. به نوجوانان نیز باید بگویید که آنها را دوست دارید و این رفتار درست نیست و شما به آنها کمک خواهید کرد.

آیا تا بهحال با مشکل دزدی کودکان مواجه شدهاید؟ به نظر شما در چنین شرایطی به ترین کار چیست؟

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
<![CDATA[
section.chetor__product__boxhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding:20px;position:relative;border:1px solid #e8e8e8;border-bottom: 3px solid #c8c8c8;background-color:#FAFAFA;}section.chetor__product__box .main__imghttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{float:right;margin-left:20px;margin-right:auto}.chetor__product__box-titlehttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:right;margin:0 0 7px;font-size:18px}.chetor__product__box-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding-left:0;margin-top:6px;font-size:13px}.chetor__product__box-btn-wrapperhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:left}a.chetor__product__box-anchor-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{font-size: 18px;color: #fff;background-color: #7eb044;border-bottom: 3px solid #5d8133;display: inline-block;padding: 3px 25px;margin-top: 0;border-radius: 4px}.chetor__product__box-text phttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:right}@media only screen and (max-width:380px)https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{section.chetor__product__box .main__imghttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{float:none;margin-left:auto}.chetor__product__box-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding-right:0}.chetor__product__box-titlehttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding:7px 0 0;text-align:center}.chetor__product__box-btn-wrapperhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:center}}

.____https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/position: #9#!;
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/color: #777;
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/color: #8;
/*.____ https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/: ;*/
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/: ;
;
.____ https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/text-align: ;
.. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/text-align: ;
. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/display: ;<br /

1694771693 104 آیا فرزندتان در مدرسه خوشحال است؟ نشانه‌های هشدار و روش
<div class="chetor__product__box-text"مهم‌ترین و سخت‌ترین وظیفه پدران و مادران تربیت فرزند است تربیت کودکان شاد و سالم امروز، و انسان‌های موفق فردا

آیا باید با فرزندتان دوست باشید؟ روش ایجاد رابطه صمیمانه اما متعادل

آیا باید با فرزندتان دوست باشید؟ روش ایجاد رابطه صمیمانه اما متعادل

آیا باید با فرزندتان دوست با شید؟ را هکار برقراری را بطه صمیمانه و متعادل

در سالهای گذشته به والدین توصیه میشد که در رفتار با کودکان مقتدر و سختگیر با شند، اما با ظهور سبکهای مختلف فرزندپروری مرز بین والد بودن و دوست بودن روز به روز کمرنگتر شده است. متخصصان معتقدند والدین باید با فرزندان خود رفتار دوستانه داشته با شند، اما همچنان نقش والدین خود را حفظ کنند و به اصول و قوانین پایبند بمانند. کودکان برای رشد سالم به محدودیت، قوانین و را هنمایی والدین نیاز دارند و دوستی بیش از حد مانع از وضع این مرزها میشود.

شکل صحیح را بطه والدین با فرزندان

کارشناسان تأکید میکنند که بچهها برای آرامش خاطر به اقتدار والدین نیاز دارند و باید بدانند والدین بر امور مسلطاند. دوستی بیش از حد باعث میشود نقش محافظ والدین در ذهن کودک کمرنگ شود و این موضوع میتواند بیقراری و اضطراب در کودکان ایجاد کند. فرزندان به والدینی نیاز دارند که در عین صمیمیت گاهی برایشان خط و نشان بکشند، به در خواستهای نامناسب نه بگویند و آنها را نصیحت کنند. حفظ اقتدار و تعیین محدودیت در کنار دوستی باعث استحکام بیشتر را بطه والدین و فرزندان میشود.

عوارض دوستی بیش از حد با فرزندان

ازدستدادن اقتدار والدین

یکی از مهمترین عوارض دوستی بیش از حد، از دستدادن اقتدار والدین است. وقتی والدین سعی میکنند بیش از حد صمیمی با شند، ممکن است قوانینی برای کودک وضع نکنند و این کار مشکلاتی برای هر دو طرف ایجاد میکند. گرچه کودکان ممکن است به خاطر وجود قوانین عصبانی شوند، اما در نهایت حفظ مرزها را بطه را تقویت میکند.

تنش در را بطه والد-فرزندی

تلاش برای صمیمیت بیش از حد میتواند فشار غیرضروری به کودک وارد کند که متناسب با سن و درک او نیست. تحقیقات نشان میدهد که وقتی مادران مجرد اطلاعاتی مانند جزئیات مالی یا افکار منفی در باره همسر سابق را با دخترانشان به اشتراک میگذارند، این کار باعث نزدیک شدن آنها نمیشود، بلکه منجر به ناراحتی روانی دختران میشود.

دلایل اینکه نباید با فرزندتان تنها دوست با شید

مانع استقلال فرزند میشود

آنا فروید، بنیانگذار روانشناسی روانکاوانه کودک، معتقد بود وظیفه والدین این است که فرزندشان را رها و آزاد بگذارند. والدین باید مانند پرندگان مادر پرواز کردن و زندگی مستقل را به فرزندانشان بیاموزند. پیوند سالم بین والدین و فرزند پیوندی است که والدین با هوشیاری فرزند را گام به گام به سوی خودکفایی سوق دهند. مادران و پدران باید با وقتگذراندن با دوستان بزرگسال خود، رفتارهای سالم را برای فرزندان الگوسازی کنند.

فرزندان را در گیر مشکلات زندگی میکند

بسیاری از والدین روابط دوستانه با فرزندان را برای ترمیم مشکلات گذشته یا حال خود ایجاد میکنند. این والدین ناخودآگاه فرزندانشان را در جریان تمام مشکلات زندگی قرار میدهند و به سلامت روان کودک آسیب میزنند. فرزندان باید مطابق خواستههای خود زندگی کنند، نه اینکه نسخههای ایدئالی از والدین با شند.

انتظارات بیاساس والدین را افزایش میدهد

والدینی که بیش از حد با فرزندان دوستانهاند، اغلب استعداد و علاقه فرزند را نادیده میگیرند و برنامهریزیهای فشردهای برایشان تدوین میکنند. آموزش موسیقی، زبانهای خارجی، ورزش و کلاسهای مختلف بخشی از این برنامهریزیهاست. کارشناسان هشدار میدهند که فعالیتهای بیش از حد میتواند باعث افسردگی، اضطراب، چاقی، خستگی، تحریکپذیری، افکار خودکشی و کاهش خلاقیت در کودکان شود.

باعث میشود فرزندان در آینده خودشیفته شوند

والدینی که مدام در حال تعریف و تمجید از دستاوردهای فرزندان هستند، ممکن است افراد خودشیفته تربیت کنند. تحسین بیش از حد باعث میشود کودکان در آینده نیازمند تأیید مداوم با شند و در صورت عدم تحسین، سرخورده و ناراحت شوند.

چگونه در را بطه والد-فرزندی تعادل ایجاد کنیم؟

هیچ پدر و مادری دوست ندارد احساس دیکتاتور بودن کند. والدین فرزندانشان را دوست دارند و از بودن کنار آنها لذت میبرند، اما این به معنای کنار گذاشتن نقش والدینی نیست. محققان در یافتهاند کودکانی که والدین صمیمی، حمایتگر و همدل دارند، در سخوانترند و کمتر در گیر دعوا میشوند. وقتی کودک کوچک است تمام تصمیمات را والدین میگیرند، اما با بزرگ شدن باید مانند مربی عمل کنند، را هنمایی کنند و به کودک اجازه دهند در تصمیمگیریها سهیم باشد.

سنی که باید والدین کمکم عقبنشینی کنند به میزان بلوغ و مسئولیتپذیری کودک بستگی دارد. در این فرآیند نباید کودک را کاملا آزاد رها کرد، بلکه قوانین و مرزها باید با رشد کودک تغییر کنند. والدین میتوانند فرصتهایی برای گذراندن وقت با هم و انجام فعالیتهای لذتبخش مشترک ایجاد کنند. نکته مهم این است که والدین نباید تمام نیازهای خود به ارتباط دوستانه را با فرزند برآورده کنند؛ را بطه دوستانه با فرزند تنها بخشی از روابط اجتماعی والدین باشد. تقویت روابط صمیمی با دوستان و همسر هم اهمیت زیادی دارد.

سخن پایانی

درباره را بطه دوستانه والدین با فرزندان قانون یکسان و قطعی وجود ندارد. به ترین شیوه این است که والدین روش فرزندپروری خود را با نیازهای فردی هر کودک تطبیق دهند. بهتر است به جای اینکه سعی کنید دوست خوبی با شید، تلاش کنید پدر و مادر خوبی با شید.

1694771693 104 آیا فرزندتان در مدرسه خوشحال است؟ نشانه‌های هشدار و روش

نکاتهای برای صحبت مؤثر با بچههابرای بسیاری از ما حرفزدن با بچهها کار سادهای نیست

نکاتهای برای صحبت مؤثر با بچههابرای بسیاری از ما حرفزدن با بچهها کار سادهای نیست

نکاتهای برای صحبت مؤثر با بچهها

برای بسیاری از ما حرفزدن با بچهها کار سادهای نیست. درست حرفزدن با کودکان نیز نکات و ترفندهایی دارد که با رعایت آنها میتوانیم به رغم داشتن رفتاری دوستانه، قاطع و جدی به نظر برسیم. در ادامه، نکات و اصول مهم حرفزدن با بچهها را شرح میدهیم. با رعایت این نکات میتوانید با هر بچهای در زندگیتان گفتوگویی صریح و دوستانه داشته با شید و ارتباط خوبی برقرار کنید.

1694771693 104 آیا فرزندتان در مدرسه خوشحال است؟ نشانه‌های هشدار و روش

<span id="chra_shbtkrdn_ba_bchhha_skht_ast"چرا صحبت‌کردن با بچه‌ها سخت است؟

تینا پین برایسون، رواندرمانگر و یکی از نویسندگان کتاب تربیت کودک برای مغزی یکپارچه، میگوید ما فراموش میکنیم که کودکبودن چگونه است. گاهی برقراری ارتباط با بچهها سخت است، زیرا روال روزهایمان تفاوت زیادی دارند. در بزرگسالی مغز و عادات ما تغییر میکنند و به یادآوردن اینکه کودکی ۱۰ساله بودن چگونه است، برای ما دشوار میشود. ولی برای صحبتکردن و برقراری ارتباط با کودکی ۱۰ساله لازم نیست به یاد بیاوریم که در ۱۰سالگی چگونه بودیم. فقط باید بپذیریم افرادی با علایق، بینش و شخصیت خاص خودند و سپس با آنها تعامل کنیم.

در ادامه، مهمترین نکات برای حرفزدن با بچهها را مطرح کردهایم.

<span id="1_yaftn_nqat_ashtrak"۱. یافتن نقاط اشتراک

معمولا نمیدانیم که باید گفتوگو را از کجا شروع کنیم، ولی وقتی موضوعی باز را پیش میکشید، معمولا بچهها گفتوگو را ادامه میدهند و پیش میبرند. جملاتی که برای شروع گفتوگو استفاده میکنید به موقعیت بستگی دارند. مثلا اگر کنار کبابپز هستید، میتوانید بپرسید که چاشنی موردعلاقه او چیست یا سوالاتی کلی بپرسید مانند اینکه آیا اخیرا ویدئوهای خندهداری از حیوانات دیده است یا نه. فقط باید بچه را به حرفزدن تشویق کنید تا با او بیشتر آشنا شوید.

میتوانید با پرسیدن سوال در باره علایق خود شروع کنید. مثلا اگر به با زیهای ویدئویی علاقهمندید، بپرسید که کدام با زیها را دوست دارد یا اگر به مطالعه علاقهمندید، بپرسید که به تا زگی چه کتاب جالبی خوانده است. این سوالات اولیه همگی برای یافتن نقاط اشتراکاند. با این سوالات میتوانید علایق مشترک مانند بازی کارتی یا اختلافات کماهمیت (مانند اینکه خوردن سیبزمینی سرخکرده با کچاپ خوب است یا نه) را پیدا کنید. با فهمیدن نقاط اشتراک میتوانید ارتباط به با کودک برقرار کنید.

<span id="2_prsydn_swalat_mrtbt_ba_hrfhay_kwdk"۲. پرسیدن سوالات مرتبط با حرف‌های کودک

گام بعدی برای داشتن گفتوگویی خوب با کودکان، توجهکردن است. بسیاری از افراد به جای گوشدادن به حرفهای کودک و پرسیدن سوالات مرتبط شروع به گفتن داستانی طولی در باره خودشان میکنند. پرسیدن سوالات مرتبط به گوشدادن فعال و فروتنی نیاز دارد. کودک نیز فردی با علایق و مهارتهای خاص خودش است که میتوانید از او چیزهایی یاد بگیرید، همانطور که از صحبتکردن با بزرگسالان چیزهایی میآموزید.

برای گوشدادن فعال به حرفهای کودک گوشی خود را کنار بگذارید، ارتباط چشمی برقرار کنید و لبخند بزنید. نیازی نیست که صدایتان را تغییر دهید و کودکانه حرف بزنید. برایسون میگوید کودکان باید احساس امنیت، دیدهشدن، آرامش و اطمینان داشته با شند. وقتی لبخند میزنید و حالتی آرام دارید، سیگنالهای امنیت و ارتباط را میفرستید.

<span id="3_hmsth_nshstn_ba_kwdk"۳. هم‌سطح نشستن با کودک

همسطح کودک نشستن شما را بسیار مهربانتر نشان میدهد. حتی وقتی سعی میکنید رفتاری فروتنانه و دوستانه داشته با شید، اگر با لاتر از او قرار بگیرید، ممکن است کودک احساس ترس کند. بنابراین بهتر است نزدیک کودک روی صندلی بنشینید یا زانو بزنید تا مجبور نباشد برای دیدن شما به بالا نگاه کند.

<span id="4_hdayt_gftwgw_ba_twjh_bh_shwrwshwq_w_layq_kwdk"۴. هدایت گفت‌وگو با توجه به شوروشوق و علایق کودک

در طول گفتوگو خود را کنار بکشید. بعضی از بزرگسالان فکر میکنند که در گفتوگو با کودکان باید زیاد حرف بزنند، کودکان دوست دارند که به حرفهایشان گوش دهند. فقط سوالاتی بپرسید و بگذارید که کودک گفتوگو را پیش ببرد. او گفتوگو را به سمت چیزهایی میبرد که برایش جالباند. بسیاری مواقع این به معنی رفتن به مسیری احمقانه و تخیلی است که شاید برای بزرگسالان دشوار باشد. برایسون میگوید بزرگسالان بیشتر منطقی و راه‑حل‑محورند. ما فراموش کردهایم که با زیکردن چگونه است.

برای کشف جنبه با زیگوش خود میتوانید سوالی باز یا حتی مسخره بپرسید. مثلا بگویید اگر بخواهی رستورانی باز کنی که فقط ۳ غذا سرو میکند، این غذاها چه خواهند بود؟ شوروشوق کودک را نادیده نگیرید. اگر کودک به بسکتبال علاقهمند است و شما به ورزش اهمیتی نمیدهید، از او بخواهید که در باره با زیکن موردعلاقهاش حرف بزند. اگر به‑تازگی چیزهای زیادی در باره برنامههای را یانهای یاد گرفته است، سعی نکنید که دانش خود را به رخ او بکشید. او را تشویق کنید چیزهایی را که یاد گرفته است به شما بگوید.

<span id="5_mtrhkrdn_jzyyat_shbthay_qbly"۵. مطرح‑کردن جزئیات صحبت‌های قبلی

وقتی با کودک گفتوگوی دوستانهای داشتید و نقاط مشترکی پیدا کردید، میتوانید ارتباطی همیشگی را با او ایجاد کنید. به‑یادآوردن جزئیات و با زگشت دوباره به آنها در گفتوگوهای بعدی مهم است. مثلا اگر به شما گفته است که به تیم فوتبال پیوسته، از او بپرسید که این فصل چگونه بوده است.

<span id="6_kmk_ya_rahnmayy_khwastn"۶. کمک یا راهنمایی خواستن

کودکان عاشق حلکردن مشکلات بزرگسالان هستند. مشکلی ساده و نه‑چندان جدی را که در طول روز با آن مواجه شدهاید، به او بگویید. کودک دوست دارد که فرصتی برای یافتن را هحل برای مشکل شما داشته باشد. مثلا بگویید نمیدانم برای تولد دوستم چه بخرم. میتوانی در انتخاب هدیه به من کمک کنی؟ یا آخر هفته میخواهم به سینما بروم، ولی دودلم. به نظرت کدام فیلم خوب است؟

<span id="7_tmjydhay_waqy_w_dlgrmknndh"۷. تمجیدهای واقعی و دلگرم‌کننده

روی تلاشها و شخصیت کودک تمرکز کنید نه چیزهای سطحی و ظاهری. تمجیدهای سطحی مفیدند، تا ثیر زیادی ندارند. در عوض روی کاری تمرکز کنید که کودک انجام میدهد. تمجیدهای خاص تا ثیر بسیار بیشتری دارند و موجب میشوند که را حتتر با بچهها ارتباط برقرار کنید.

مثلا چیزهایی مانند خیلی خوب اسبها را نقاشی میکنی، با آن کفشهای اسکیت واقعا قوی به نظر می‑رسی و خیاه مهربان هستی که خوراکیهایت را با برادرت تقسیم میکنی بسیار واقعیتر از این هستند که مثلا بگویید رنگ چشمهایت خیلی زیباست! یا چه خانواده بزرگی داری.

<span id="8_prsydn_swalat_baz"۸. پرسیدن سوالات باز

پرسیدن سوالات بله یا خیر برای ادامه‑افتن گفتوگو چندان مفید نیستند. از کودک بخواهید که در باره فکر یا احساس خود توضیح دهد. پیش از پرسیدن سوال، آن را در ذهن خود مرور کنید. اگر کودک میتواند با یکی‑دو کلمه به آن پاسخ دهد، سعی کنید که سوالتان را تغییر دهید. مثلا پرسیدن اینکه امروز در مدرسه چه اتفاق خوبی افتاد؟ بسیار بهتر از این است که بپرسید امروز مدرسه چطور بود؟

<span id="9_laqh_nshandadn"۹. علاقه نشان‑دادن

نظرات کوتاه و دلگرمکننده موجب میشوند که کودک بفهمد به حرفهایش گوش میدهید. وقتی کودک داستانش را تعریف میکند، در طول گفتوگو خود را علاقه‑مند نشان دهید. عباراتی مانند خیلی جالب است یا ادامه بده به کودک نشان میدهد که به حرفهایش اهمیت میدهید.

<span id="10_qtnkrdn_hrfhay_kwdk"۱۰. قطع‌نکردن حرف‌های کودک

وقتی داستانی هیجان‑انگیز را برای دوست خود تعریف میکنیم، دوست نداریم که او حرف ما را قطع کند و خودش شروع به صحبت کند. همین اصل در باره بچهها نیز صدق میکند. به بچهها زمان کافی بدهید تا آنچه را در ذهنشان دارند بگویند، حتی اگر در یافتن کلمات مناسب مشکل داشته با شند. وقتی حرفشان تمام شد، میتوانید پاسخ دهید و نظر خود را بیان کنید.

<span id="11_sdazdn_kwdk_ba_nam_aw"۱۱. صدازدن کودک با نام او

این کار برای جلب توجه کودک عالی است. بچههای کوچک نمیتوانند همزمان روی چند چیز تمرکز کنند. صدازدن نام آنها موجب میشود به‑جای اتفاقات اطرافشان، روی شما و صدایتان تمرکز کنند.

<span id="12_shbtkrdn_ba_lhny_jdy"۱۲. صحبت‑کردن با لحنی جدی

داشتن لحنی ضعیف منجر به مکالمهای ضعیف میشود. کودکان چیزی بیش از صرفا حرفهای شما را میکنند و به نحوه بیان کلمات نیز توجه میکنند. اگر جدی نباشید، آنها شما را جدی نمیگیرند. باید میان ملایمت و قاطعیت تعادل ایجاد کنید تا کودک متوجه شود که عصبانی نیستید، ولی فردی ضعیف هم نیستید.

<span id="13_twjh_bh_zban_bdn_kwdk"۱۳. توجه به زبان بدن کودک

توجه به زبان بدن کودک برای درک افکار و احساسات او

گاهی بچه میگوید که خوب است، ولی زبان بدن او چیز دیگری میگوید. کودکان گاهی احساسات خود را با زبان بدنشان (مانند دست‑به‑سینه‑بودن یا انداختن شانهها) نشان میدهند. به کلمات و حرکات کودک توجه کنید تا افکار و احساسات او را بهتر درک کنید. مثلا اگر کودک میگوید که روز خوبی در مدرسه داشته است، ولی از ارتباط چشمی امتناع میکند، احتمالا مشکلی پیش آمده است.

<span id="12_gwshkrdn_bhjay_arayh_rahhl"۱۲. گوش‌کردن به‌جای ارائه راه‌حل

گاهی کودکان فقط به دنال _IGNORE

گاهی کودکان فقط به دنال گوشی شنوا هستند. اگر کودک در باره روز خود صحبت میکند، به جای عجله برای حلکردن مشکل او بگذارید حرفهایش تمام شود. درست است که نیت خوبی دارید، کودک باید احساس کند که حرفهایش شنیده و درک میشوند.

<span id="15_shbtkrdn_ba_sday_mmwly_mwq_tnbyhkrdn_kwdk"۱۵. صحبت‑کردن با صدای معمولی موقع تنبیه‌کردن کودک

فریادزدن نتیجه خوبی ندارد، حتی اگر کودک نیز فریاد بکشد. هرچه بیشتر فریاد بزنید، کودک نیز بیشتر یاد میگیرد که به فریادهای شما بیاعتنایی کند. با کودک آرام و محترمانه صحبت کنید تا متوجه شود که جدی هستید. مثلا به جای اینکه از آشپزخانه فریاد بزنید برای مدرسه آماده شو در اتاق خواب فرزندتان را بزنید و بگویید سرویس مدرسه تا یک ساعت دیگر میرسد. نمیخواهی برای رفتن به مدرسه آماده شوی؟

<span id="16_astfadh_az_klmat_mthbt"۱۶. استفاده از کلمات مثبت

کلمات منفی اثر خوبی روی کودک نمیگذارند. به‑جای اینکه بگویید چه کاری را انجام ندهد، روی کارهایی تمرکز کنید که باید انجام دهد. کلمات مثبت و تشویقکننده سبب افزایش اعتماد به نفس کودک میشوند و میتواند عادتهای به تری را در خود شکل دهد.

مثلا به‑جای اینکه بگویید بازی در آشپزخانه ممنوع، بگویید در اتاق نشیمن بازی کن که همه اسباببازیهایت آنجاست یا به‑جای اینکه بگویید این‑قدر خودخواه نباش، بگویید بچه خوبی هستی که اسباببازیهایت را به دیگران هم میدهی. این جملات مثبت بیشتر موجب تشویق و دلگرمی کودک میشوند.

<span id="17_astfadh_az_barat_sadhtr_w_kwtahtr"۱۷. استفاده از عبارات ساده‌تر و کوتاه‌تر

حرفهای طولانی در بلندمدت نتیجه چندانی نخواهند داشت. به‑جای غرزدن و شکایت‑کردن در باره___NOT_FUNC

حرفهای طولانی در بلندمدت نتیجه چندانی نخواهند داشت. به‑جای گرزیدن و شکایت‑کردن در باره وظیفه یا کاری که کودک باید انجام دهد، حرف خود را به یک کلمه ساده کنید. اینطوری کودک بدون اینکه احساس کند او را تحقیر کردهاید یا به او دستور میدهید، پیام شما را میفهمد. مثلا به‑جای اینکه بگویید ۵ دقیقه پیش به شما گفتم که وسایلتان را داخل کولهپشتی بگذارید، میتوانید بگویید بچهها، کولهپشتی!

<span id="18_pnhannkrdn_khjalty_ya_asybpdhyrbwdn"۱۸. پنهان‌نکردن خجالتی یا آسیب‌پذیر بودن

برای بعضی از بچهها صحبت‑کردن با بزرگترها سخت است. آنها با دیدن آسیبپذیری شما احساس را حتی بیشتری میکنند. مثلا اگر بگویید که اغلب در مهمانیها خجالتی هستید، این احساس خجالتی‑بودن کودک را برای او عادی میکند. اگر کودک سکوت را ترجیح میدهد، بهتر است که شما نیز سکوت کنید. برایسون میگوید اگر یک یا دو سوال بپرسیم و کودک گفتوگو را بسط ندهد، یعنی نمیخواهد که الان از او سوالی پرسیده شود. اگر او سکوت را ترجیح میدهد، شما نیز نباید چیزی بگویید.

<span id="skhn_payany"سخن پایانی

سعی کنید هر روز زمانی را به گفتوگو با فرزندتان اختصاص دهید. این را هکاری عالی برای برقراری ارتباط با اوست و موجب میشود که کودک مکانی امن برای بیان افکار و احساسات خود داشته باشد. با پیداکردن علایق مشترک، پرسیدن سوالات خوب و توجهکردن به حرفهای کودک به‑تدریج میتوانید با او دوست شوید. وقتی با هم دوست شوید، گفتوگو نیز آسانتر میشود.

هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید. اطلاعات بیشتر
<![CDATA[
section.chetor__product__boxhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding:20px;position:relative;border:1px solid #e8e8e8;border-bottom: 3px solid #c8c8c8;background-color:#FAFAFA;}section.chetor__product__box .main__imghttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{float:right;margin-left:20px;margin-right:auto}.chetor__product__box-titlehttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:right;margin:0 0 7px;font-size:18px}.chetor__product__box-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding-left:0;margin-top:6px;font-size:13px}.chetor__product__box-btn-wrapperhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:left}a.chetor__product__box-anchor-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{font-size: 18px;color: #fff;background-color: #7eb044;border-bottom: 3px solid #5d8133;display: inline-block;padding: 3px 25px;margin-top: 0;border-radius: 4px}.chetor__product__box-text phttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:right}@media only screen and (max-width:380px)https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{section.chetor__product__box .main__imghttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{float:none;margin-left:auto}.chetor__product__box-texthttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding-right:0}.chetor__product__box-titlehttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{padding:7px 0 0;text-align:center}.chetor__product__box-btn-wrapperhttps://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/{text-align:center}}

.____https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/position: #9#!;
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/color: #777;
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/color: #8;
*.____ https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/: ;*/
.____. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/: ;
;
.____ https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/text-align: ;
.. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/text-align: ;
. https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/https://www.chetor.com/display: ;<br /

<section class="chetor__product__box clearfix" <div class="row"
<div class="col-md-4"
<a class="image-link" title="مجموعه صوتی پرورش و تربیت فرزندان" href="https://shop.chetor.com/shop/%d9%۸۵%d8%ac%d9%۸۵%d9%۸۸%d8%b9%d9%۸۷-%d8%b5%d9%۸۸%d8%aa%db%8c-%d9%۸۵%d9%۸۲%d8%a7%d9%۸۴%d8%a7%d8%aa-%d8%aa%d8%b1%d8%a8%db%8c%d8%aa-%d9%۸۱%d8%b1%d8%b2%d9%۸۶%d8%af%d8%a7%d9%۸۶/" target="_blank" rel="nofollow noopener"

<div class="col-md-۸" <div class="chetor__product__box-text"مهم‌ترین و سخت‌ترین وظیفه پدران و مادران تربیت فرزند است تربیت_children Shad va Sarm Ayen